موضوع ۷۰: دسته‌بندی انسان‌ها بعد از آیات محکم و متشابه.
آیات متشابه نسبت به ما انسان‌ها پیش می‌آید؛ زیرا ما علم و درک‌مان نسبت به خیلی از قضایا اندک است؛ به همین‌خاطر بعد از بیان آیات محکم و متشابه، فوراً انسان‌ها را تقسیم‌بندی می‌کند.
کسانی که به علم اندک‌شان اقرار می‌کنند، می‌گویند: «آمَنّا بِه» و کسانی که به علم اندک‌شان اقرار نمی‌کنند و به دنبال فتنه و تاویل می‌روند. «ابْتِغَاءَ الْفِتْنَةِ وَابْتِغَاءَ تَأْوِيلِهِ» (آل‌عمران/۷) درست است که الله قرآن را برای یادگیری ما آسان کرده «وَلَقَديَسَّرنَا ٱلقُرءَانَ لِلذِّكرِ» (قمر/۱۷) ولی از طرفی قرآن به علم الله نازل شده «فَاعْلَمُوا أَنَّمَا أُنْزِلَ بِعِلْمِ اللَّهِ» (هود/۱۴) (بدانید که قرآن با علم الله نازل شده است.) پس یک کلام معمولی نیست کلام الله است. «إِنَّا سَنُلقِي عَلَيكَ قَولًا ثَقِيلًا» (مزمل/۵) (همانا ما به زودی سخنی سنگین بر تو نازل خواهیم کرد.) پس بدانیم که قرآن خیلی جلوتر از علم و سواد ماست؛ در هر سطحی از سواد و مدرک که باشیم، از کیفیت عرش چه میدانیم؟ از کیفیت کرسی که در آیة‌الکرسی آمده چه میدانیم؟
در مورد روح چه میدانیم؟
در مقابل این آیات باید به دانش اندک خودمان اقرار کنیم؛ و بگوییم: «ءَامَنَّا بِهِۦ كُلٌّ مِّن عِندِ رَبِّنَا» (آل‌عمران/۷) و به دنبال تاویل وتعلیلِ آن نباشیم. همین خودش برای بشر امتحان هم هست و باید تلاش کنیم که در این امتحان سربلند شویم. به همین خاطر خدا عزوجل به ما یاد می‌دهد که راسخان در علم و خردمندان واقعی چگونه برای خودشان دعا می‌کنند که سربلند از این امتحان بیرون بیایند.
