موضوع ۴۴۱: لعنت دائمی عذاب دائمی
در ادامه عقوبت آن دسته آدمها که در آیهی قبل بیان شد از لعنت خدا و ملائکه و همهی مردم اینجا میفرماید: «خَالِدِينَ فِيهَا» و «فیها» به لعنت بر میگردد؛ یعنی آنها علاوه بر اینکه مورد لعنت خدا و ملائکه و همهی مردم هستند، شامل یک لعنت دائمی هم هستند؛ یعنی در همین زندگی دنیا بعد از مردن در قبر، برزخ، محشر و در جهنم آن لعنت همچنان ادامه دارد، یعنی آنها همچنان مستحق لعنتاند؛ یعنی گاهی این لعنت از سرشان برداشته نمیشود، وقتی لعنت دائمی شد خب نفرت و خشم و غضب خدا هم دائمی میشود، پس «لَا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذَابُ» عذاب دائمی بدون تخفیف «وَلَا هُمْ يُنْظَرُونَ» «ینظرون» از ریشه نظر هست و به قول ابن فارس در معجم مقاییس اللغه؛ یعنی تامل و بررسی کردن یک مطلب؛ یعنی آنها وقتی عذاب میشوند این وقت را در اختیارشان قرار نمیدهند که بتوانند فکر کنند، تامل کنند تا شاید مسئله را بتوانند حل کنند، مهلت به آنها داده نمیشود، فرصت در اختیار آنها قرار داده نمیشود؛
یعنی مدام و مدام پشت سر هم عذابهای آنها نفسگیر هست، ردیف شده عذاب پشت سر عذاب اصلا مهلت استراحت و بررسی و فکر و چاره اندیشی به آنها داده نمیشود، بین عذابها اصلا فاصله نیست، مرخصی درکار نیست این به معنای «وَلَا هُمْ يُنْظَرُونَ» هست.
