موضوع ۲۹۷: توجه به فعلهای ماضی و مضارع در این آیه.
یک توجهی کنیم به فعلهایی که در آیه آمده؛ بعضی فعلها به صورت ماضی آمده، و بعضی به صورت مضارع
«أَنِّي قَدْ جِئْتُكُم بِآيَةٍ مِّن رَّبِّكُمْ»: فعل ماضی است (جِئْتُكُم) که بر گذشته دلالت دارد، یعنی قبلاً پیامبر عیسی علیهالسلام خیلی نشانهها و استدلالات برایشان بیان کرده، ولی درست کردن پرنده از گِل و شفای کور و مرض پیسی و خبر از آنچه خوردند و ذخیره کردند، اینها با فعل مضارع آمده.
«أَخْلُقُ لَكُم مِّنَ الطِّينِ كَهَيْئَةِ الطَّيْرِ فَأَنفُخُ فِيهِ فَيَكُونُ طَيْرًا بِإِذْنِ اللَّـهِ»: أَخْلُقُ و أَنفُخُ فعل مضارع
«وَأُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَالْأَبْرَصَ»: أُبْرِئُ فعل مضارع
«وَأُحْیی الْمَوْتَى بِإِذْنِ اللَّـهِ»: أُحْیی فعل مضارع
«وَأُنَبِّئُكُم بِمَا تَأْكُلُونَ وَمَا تَدَّخِرُونَ فِي بُيُوتِكُمْ»: أُنبّئکم فعل مضارع و فعل مضارع هم استمرار و تجدد در آن است؛ یعنی پیامبر عیسی علیهالسلام میخواهد بگوید من این کارها را در آینده هم انجام میدهم و بارها تکرارشان میکنم.
این تکرار برای این است که مردم بهتر به حقانیت پیامبر عیسی علیهالسلام پی ببرند.
پس میفهمیم این نشانهها را فقط یکبار انجام نداده، بلکه در طول عمرش که بین مردم بوده، بارها و بارها این کارها را جلوی چشمان مردم انجام داده است.
