موضوع ۲۶۲: آیا تصمیم داریم قانت باشیم؟
همانگونه که الله از مریم خواسته که قانت باشد قرآن کریم هم از خودمان خواسته که قانت باشیم از همه ما، مرد و زن؛
«إِنَّ الْمُسْلِمِينَ وَالْمُسْلِمَاتِ وَالْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ وَالْقَانِتِينَ وَالْقَانِتَاتِ وَالصَّادِقِينَ وَالصَّادِقَاتِ وَالصَّابِرِينَ وَالصَّابِرَاتِ وَالْخَاشِعِينَ وَالْخَاشِعَاتِ وَالْمُتَصَدِّقِينَ وَالْمُتَصَدِّقَاتِ وَالصَّائِمِينَ وَالصَّائِمَاتِ وَالْحَافِظِينَ فُرُوجَهُمْ وَالْحَافِظَاتِ وَالذَّاكِرِينَ اللَّهَ كَثِيرًا وَالذَّاكِرَاتِ أَعَدَّ اللَّهُ لَهُمْ مَغْفِرَةً وَأَجْرًا عَظِيمًا» (احزاب/۳۵)
بدون شک مردان مسلمان و زنان مسلمان، مردان باایمان و زنان باایمان، مردان فرمانبر و زنان فرمانبر، مردان صادق و زنان صادق، مردان صبور و زنان صبور، مردان خاشع و زنان خاشع، مردان انفاقگر و زنان انفاقگر، مردان روزهدار و زنان روزهدار، مردانی که حفظکننده عفت هستند و زنانی که حفظکننده عفت هستند و مردانی که ذکر خدا را زیاد میکنند و زنانی که ذکر خدا را زیاد میکنند، اللَّه برای همه آنها مغفرت و پاداش عظیمی فراهم ساخته است. این در مورد خودمان کسانی که مخاطب قرآن هستند.
جالب است در مورد ابراهيم خلیلالله، دوست صمیمی الله در سوره نحل آیات۱۲۰ الی ١۲۳ میفرماید:
«إِنَّ إِبْرَاهِيمَ كَانَ أُمَّةً قَانِتًا لِلَّهِ حَنِيفًا وَلَمْ يَكُ مِنَ الْمُشْرِكِينَ»
بدون شک که ابراهیم یک امّتی بود، پیشوا و معلّم خوبیها بود مطیع و فرمانبر خدا بود (باز هم کلمه قانت) حق جو بود و هرگز از مشرکان نبود، «شَاكِرًا لِأَنْعُمِهِ» شکرگزار نعمتهای اللَّه بود ایشان را انتخاب کرد؛ یعنی، آن همه خصلتهای زیبا داشت؛ خصلتهایی که الان بیان کرد و بعد فرمود: اللَّه انتخابش کرد تا بفهمیم که ابراهیم علیهالسلام چگونه ابراهیم شده و به این درجات رسیده است. در ادامه میفرماید:
«اجْتَبَاهُ وَهَدَاهُ إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ» الله انتخابش کرد و به راه راست هدایتش داد.
«وَآَتَيْنَاهُ فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَإِنَّهُ فِي الْآَخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِينَ» و ما در دنیا به او خیر و خوبیها دادیم و قطعاً او در آخرت از صالحان است.
«ثُمَّ أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ أَنِ اتَّبِعْ مِلَّةَ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفًا وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ» بعد به سوی تو وحی کردیم؛ یعنی پیغمبر و بعد از پیغمبر همه کسانی که مخاطب قرآناند ما وحي کردیم که از آئین ابراهیم پیروی کن که حقیقتجو بود و از مشرکان نبود.
پس ما هم به نفعمان است که از آئین ابراهیم علیهالسلام پیروی کنیم چرا؟
زیرا حقمان است که به سمت تعالی و کمال پیش برویم همانگونه که پیامبر إبراهيم به سمت تعالی و کمال پیش رفت و ما حقمان است که عمری که یک روز یک روز داریم میگذرانیم به یک نتیجه خوبی منتهی شود و از بلا تکلیفی دنیا و استرس مرگ و سردرگمیِ بعد از این که کاملا روحمان از بدن جدا شد ما از سردرگمی در بیاییم، این حقمان است ما این را میخواهیم،
میخواهیم که پیش الله عزیز و دوست داشتنی باشیم راه حلش چه است؟
راهحل همه اینها و مسیر دستیابی به همه اینها قانت بودن است که یکی از مهمترین مسائل دین است.
حالا سوال آیا من و شما تصمیم داریم از قانتین باشیم؟
