موضوع ۵۶: مسیر عبودیت
با توجه به آیهی دوم سورهی آلعمران چقدر زیباست که انسان فقط دل به الله دهد و هزاران معبود ناحق را کنار بگذارد و مسیر عبودیت الله «ٱلحَيُّ ٱلقَيُّومُ» را در پیش بگیرد تا از حیرت و درماندگی درآید، ولی این عبودیت یعنی چه؟ شکلش چطوری است؟
اگه کسی بخواهد الله را بندگی کند باید چهکار کند؟ اصلاً چهکسی قرار است مسیر عبودیت را به ما آموزش دهد؟ ما در سورهی فاتحه خواندیم «إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ» (فاتحه/۵) خدایا تنها تو را بندگی میکنیم و تنها از تو کمک میخواهیم.
حالا چطوری تو را بندگی کنیم؟
«اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ» (فاتحه/۶) تو ما را به راه راست راهنمایی کن، حالا که قرار است الله را بندگی کنیم پس چه بهتر که خود ما را راهنمایی کند، الله کجا ما را به راه راست راهنمایی کرده؟ کجا به ما آموزش داده؟
«نَزَّلَ عَلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقًا لِمَا بَيْنَ يَدَيْهِ» کتاب بر تو نازل کرده، خیلی خوب است و خدا را شکر. آیا این نعمت برای مردم نسلهای قبلی نیز بوده؟ «وَأَنْزَلَ التَّوْرَاةَ وَالْإِنْجِيلَ مِنْ قَبْلُ» برای آنها نیز بوده این کتابها.
کارشان چه بوده؟
«هُدًى لِلنَّاسِ» سراسر هدایتگری انجام داده برای مردم «وَأَنْزَلَ الْفُرْقَانَ» و راه حق و باطل را برای مردم مشخص کرده اینجا انسان چقدر خوشحال میشود که الله به انسان احترام گذاشته و رها نکرده، این حق انسان است که با الله زندگی کند با این فکر و قلب و درکی که دارد حق اوست که راحت زندگی کند و از آشفتگی و بلاتکلیفی درآید و ذلیل زیردست این معبود نااهل و آن معبود نالایق نباشد.