موضوع ۱۰۷: واقعیت وضع و حال برخی از ماها…
واقعیت وضع و حال برخی از خودمان این است که به الله می‌گوییم «ربنا اننا آمنا» خدایا چَشم ایمان آوردم و به حرف تو گوش می‌دهم، ولی از آن طرف به خواستنی‌های شهوانی هم می‌گوییم چَشم به تو نیز می‌رسم.
نسبت به حق و حقوق مردم راحت پول مردم را بالا می کشیم، تحقیر می‌کنیم، چشم و هم‌چشمی و آزار و از همه نوعش به دیگران آسیب می‌زنیم و از آن طرف هم می‌گوییم «ربنا اننا آمنا» این را دیگر نمی‌دانیم کدام طرف دلمان بگذاریم، حقیقتش و اسمش چیست نمی‌دانیم. رسول الله صلی الله علیه و سلم فرموده: «لاَ يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتَّى يُحِبَّ لِأَخِيهِ مَا يُحِبُّ لِنَفْسِهِ» مؤمن نمی‌شود؛ یعنی «آمنا» که گفته است واقعیت ندارد، مؤمن نمی‌شود هیچکدام از شما تا اینکه برای برادرش همان بپسندد که برای خود می‌پسندد و می‌فرماید:
«مسلمان کسی است که سایر مسلمان‌ها از دست و زبانش در امان باشند.»
هر دو روایت در صحیح بخاری و مسلم نقل شده پس این دوگانگی وضع و حال ما در گفتنمان و رفتارمان که وجود دارد نیاز به بازنگری است، ما آمدیم یکبار دیگر سراغ قرآن با اراده‌ی قوی که تغییر کنیم پای «ربنا اننا آمنا» بایستیم، واقعا ایستادیم، احترام بگذاریم به این جمله‌ای که می‌گوییم تا جایی آن‌قدر ما تغییر کنیم که از طرف ما تضمین باشد که به هیچکس آزار نرسانیم و اذیت هیچ‌کسی را نکنیم نه خودمان را آزار دهیم
و نه دیگران را، نه در زمینه میل جنسی و نه در مابقی موارد که در دو آیه قبل بیان شد و اگر تغییر نکردیم، خودمان را از دست دادیم، «آمنا» خود را خراب کردیم، به خودمان احترام نگذاشتیم و بدتر از آن اگر قصد تغییر نداریم دیگر «فاغفرلنا ذنوبنا» یعنی چی؟ «وقنا عذاب النار» چطور؟
