﴿رَبَّنَا لَا تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنَا وَهَبْ لَنَا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ﴾ ای پروردگارِ ما! دل‌های‌مان را منحرف مکن بعد از اینکه ما را هدایت کردی. و ازجانب خود رحمتی به ما عطا فرما؛ بی‌شک که تو بخشایشگری. (۸)
موضوع ۷۱: قرآن بر دل پاک وارد می‌شود.
ای پروردگارِ ما! دل‌های‌مان را منحرف مکن بعد از اینکه ما را هدایت کردی.
و ازجانب خود رحمتی به ما عطا فرما؛ بی‌شک که تو بخشایشگری. بعد از هدایت احتمال انحرافِ شخص وجود دارد. دقیقاً همان دعایی که در سوره‌ی فاتحه می‌خوانیم: «ٱهدِنَا ٱلصِّراطَ ٱلمُستَقِيمَ» (فاتحه/۶) پس همه چیز به دل انسان بستگی دارد..
قرآن بر دل پاک وارد می‌شود، همان‌طوری که روز اول بر قلب پاک رسول الله صلی‌الله‌علیه‌و‌سلم نازل شد. «نَزَلَ بِهِ ٱلرُّوحُ ٱلأَمِينُ» (شعراء/١٩٣) «عَلَى قَلبِكَ لِتَكُونَ مِنَ ٱلمُنذِرِينَ» (شعراء/۱۹۴)
روح‌الامین یعنی “جبرئیل” آن را بر قلب تو نازل کرده‌است..
تا از زمره‌ی بیم‌دهندگان باشی. حالا وقتی قرآن بر قلب شخص وارد شد؛ زندگی‌اش را متحول می‌کند، ولی اگر قلب خراب باشد، افکارش هم منفی می‌شود و بعد دچار بحران اخلاقی می‌شود و نوبت به فتنه‌جویی می‌رسد و با تبلیغات منفی، سبب می‌شود کسانی که با دل پاک قرآن را دنبال می‌کنند از قرآن دور شوند. این بدترین اتفاقِ ممکن برای شخص است؛ به همین خاطر دعا همچنان ادامه دارد.
