دانلود فایل تصویری  دانلود فایل صوتی 

موضوع ۱۲۲: چرا و چگونه با ایمان تقلیدی خداحافظی کنیم؟

آیا تا به حال در مورد کلمه‌ی شاهد و شهادت فکر کرده‌اید؟

شاهد؛ به کسی می‌گویند که ماجرایی را مشاهده کرده

و اگر رفت پیش قاضی و آن ماجرا را گزارش داد؛ یعنی دارد شهادت می‌دهد. این یک نوع شهادت است و اگر لازم شد برای شهادتی که داده قسم هم می‌خورد. در نماز یک رکن داریم به نام تشهد و در تشهد جمله‌ی شهادتین را تکرار می‌کنیم؛ «اشهد ان لا اله الا الله و اشهد ان محمدا رسول الله» و به این دلیل که دو بار «اشهد» تکرار شده است به آن شهادتین می‌گویند.

انسان با شهادتین مسلمان می‌شود پس تقلید و سرزبانی گفتن، شهادت نیست؛

شهادت چیزی است که شخص در مورد آن دلیل دارد و آن‌قدر مطمئن است که حاضر است برایش قسم بخورد پس شهادتینی که اول اسلام می‌گوییم و شهادتینی که سر نماز می‌گوییم؛ یعنی شخص با دلیل به قناعت رسیده که جز الله هیچ‌کس لیاقت ندارد معبود شود و با دلیل رسیده به این‌که محمد صلی الله علیه و سلم فرستاده‌ی خدا است تا به این شکل الله با بندگانش ارتباط بگیرد و آن‌ها را راهنمایی کند.

خودمان در خانواده‌ی مسلمان به دنیا آمده‌ایم و مسلمان هستیم

برخی از ماها با تقلید نماز می‌خوانیم و روزه می‌گیریم و دلیلش را هم نمی‌دانیم. البته تا این‌جا هیچ اشکالی ندارد، ولی خوب است که وقتی به سن رشد و فهم رسیدیم و برای‌مان ظرفیت ایجاد شد از ظرفیت‌ها استفاده بکنیم و خودمان را از تقلیدی عمل کردن دربیاوریم و واقعا با علم به این برسیم که جز الله معبودی نیست، بدانیم که برای چه نماز می‌خوانیم؟ برای چه روزه می‌گیریم؟ اتفاقا یکی از اهداف این‌که برنامه ترجمه و تدبر در قرآن کریم را داریم دنبال می‌کنیم همین است که کم‌کم از ایمان تقلیدی خداحافظی بکنیم و برویم به جایی که ایمان مال خودمان باشد و آن‌چنان با علم و دلیل الله را بشناسیم که وقتی شهادتین را می‌گوییم؛  داریم صادقانه از عمق وجودمان قسم می‌خوریم که جز الله معبودی نیست و محمد صلی الله علیه و سلم رسول الله است.

این می‌شود؛ «شَهِدَ اللَّهُ أَنَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ وَالْمَلَائِكَةُ وَأُولُو الْعِلْمِ»

 این‌ها می‌شوند همان صاحبان علم، زیرا از روی دلیل الله را شناختند البته این فکر خطا هم به ذهن کسی نیاید که اول آدم باید به این درجه‌ی فهم و درک برسد بعد نماز بخواند! خیر. این‌گونه نیست؛ ایمان یک پروسه است و طول می‌کشد آدم به آن جاها برسد. اتفاقا با بی‌نمازی آدم بدتر از ایمانش دور می‌شود و با نماز خواندن به عنوان یک کار عملی بهتر می‌تواند در مشکلات و خوشی‌ها الله را بشناسد.