دانلود فایل تصویری دانلود فایل صوتی
موضوع ۲۵۰: پیامبر زکریا علیه‌السلام و رسم مردانگی!
اجازه دهید دو آیه‌ای که تقریباً شبیه هم هستند در سوره مبارکه مریم و آل‌عمران با هم مقایسه کنیم: در سوره مریم پیامبر زکریا علیه‌السلام اول نازایی همسرش را بیان می‌کند، بعد پیری خودش را
«وَكانَتِ امرَأَتي عاقِرًا وَقَد بَلَغتُ مِنَ الكِبَرِ عِتِيًّا» (مریم/۸) ولی در سوره آل عمران اول پیری خود را بیان می‌کند، بعد نازایی همسرش
«وَقَدْ بَلَغَنِيَ الْكِبَرُ وَامْرَأَتِي عَاقِرٌ» (آل عمران/۴۰) تا مساوی شود، اگر زن عقیم عجیب است که بچه بیاورد، مرد سالخورده هم عجیب است که بچه‌دار شود. یک به یک.
باز در سوره مریم، در مورد نازایی همسرش تاکید می‌کند
که از قبل نازا بوده. و فعل “کانَت” را اضافه می‌کند که در سوره آل عمران نیست. کانَت زمان را به ماضی بر می‌گرداند، یعنی از اول نازا بوده و دارد یک عیبی را از همسرش بیان و برجسته می‌کند. در ادامه وقتی در مورد عیب خودش هم صحبت می‌کند، کلمه “عِتیًّا” را اضافه می‌کند که در سوره آل‌عمران نیست، یعنی خیلی پیر شدم، حسابی پیر و سالخورده شدم و عیب خودش را هم برجسته می‌کند.
اگر برای خانمش یک صفت منفی، برای خودش هم یک صفت منفی؛ این هم یک به یک تا رسم مردانگی و محبت زن و شوهری لطمه نخورد.
قربون این ظرافت قرآن بروم که چه‌قدر همه چیز را دقیق و ظریف برای‌مان بیان فرموده است.
