موضوع ۱۸۹: ولاء و براء
در کتاب‌های عقیده بابی به نام وَلاء وَ بَراء وجود دارد که خیلی مهم است. وَلاء یعنی پیوند دوستی، احساس مسولیت و پشتیبانی که باید با مؤمنین انجام شود.
این مسئله جزو ایمان است، یک چیز اختیاری نیست، مستحب نیست.«مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ» همین را می‌رساند، که چرا آن‌ها حمایت و دوستی مؤمنان را رها کردند و به کافران چسپیدند. متاسفانه بین خودمان یک مقدار ضعف احساس می‌شود. این پیوستگی، انسجام، دوستی و احساس مسئولیت بین اعضای جامعه‌ی مسلمان کم هست؛ که باید خودمان را تقویت کنیم.
رسول الله صلی‌الله‌علیه‌و‌سلم هم از خودمان انتظار دارد، به مثل اجزای یک ساختمان باشیم که چطور همه به هم مربوطند، به همدیگر محکم وصل شدند و با هم یک ساختمان را تشکیل دادند. جامعه به مثل ساختمان است، اعضایش باید به همان شکل با همدیگر مرتبط باشند.
پیامبر فقط تا سه روز اجازه قهر و غیض داده، آن هم به‌خاطر رعایت احساساتمان، ولی بعد از سه روز، باید خودمان را جمع وجور کنیم.
دیگر نباید بچگی در بیاوریم، و هی آن حادثه را ماه‌ها و سال‌ها با خودمان یدک بکشیم، آن را تکرار کنیم، آن را بازگو کنیم و به این شکل غیض و قهر ادامه پیدا کند. اجازه همچین کاری به ما داده نشده است.
بَراء؛ یعنی اعلان برائت، دوست‌نداشتن، و این برای کافران هست، تا کافر و دشمن تقویت نشود؛
