موضوع ۲۰۲: دوست داشتن الله حس شیرینیه…
“قل ان کنتم” ان شرطیه است و “کنتم” فعل شرط و “فاتبعونی” جوابِ شرط “یحببکم الله” جوابِ طلب است؛ یعنی اگر این شرط را به جا آوردید و از رسول الله پیروی کردید، سه فایده برای‌تان دارد:
۱ – دوستی شما با الله. ۲ – دوستی الله با شما. 3 – بخشش گناهان‌تان.
اندکی دقت کنید به دوست داشتن الله، ببینیم دوست داشتن یک حس درونی است، انسان وقتی کسی را دوست دارد نسبت به طرف مقابل حس دارد و آن حس درونی است که دوستی‌اش را اثبات می‌کند، اما کل دوست داشتن فقط حس قلبی نیست بلکه زبانی هم هست عملی هم هست، اگر این سه تا با هم باشد دوستی واقعی است و اگر یکی از این سه مورد نباشد دوستی ناقص است. پس اگر الله را دوست داریم باید هر سه را انجام دهیم، حتی دوست داشتن پدر، مادر، همسر، یک دوست و هر کسی دیگر و کلاً دوست داشتن تعهد می‌آورد. نمی‌شود که کسی را دوست داشته باشیم، ولی در رفتار علیه‌اش اقدام کنیم یا به او بی‌توجه باشیم.
بی احترامی کنیم و بعد دوست‌اش هم داشته باشیم آن لحظه، همچین چیزی امکان ندارد. دوستی به الله تعهد می‌آورد و باید در عمل هم اثبات کنیم، انسان با دوست داشتن الله احساس امنیت می‌کند، این دوستی سرشار از شادی و آرامش است و یک حلاوتی در قلبش احساس می‌کند. وقتی موقعیتی براش پیش می‌آید پول، لذت، شهوت، کِیف و این چیزهای حرام جلوی شخص می‌آید، شخصی که الله را دوست دارد هیچ کدام از این‌ها نمی‌تواند قلب شخص را تسخیر کند، چرا؟ چون محبت الله تو قلبش، از کل این‌ها بی‌نیازش می‌کند و چنان اراده‌اش را قوی می‌کند که فریب هیچ کدام از این‌ها را نمی‌خورد؛ حتی همسر، بچه، پدر، مادر، پول خودش، شغل و موقعیتش، این‌هایی که از طریق حلال به دست آورده، این‌ها همه دور و برش هستند و همه را هم دوست دارد خیلی هم دوست‌شان دارد، ولی دوستی آن‌ها مقیاسش به نسبت دوست داشتن الله خیلی کوچکتر است.
«وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَتَّخِذُ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَنْدَادًا يُحِبُّونَهُمْ كَحُبِّ اللَّهِ وَالَّذِينَ آمَنُوا أَشَدُّ حُبًّا لِلَّهِ» (بقره/۱۶۵) و از مردم کسانی هستند غیر از الله همتایانی را انتخاب می‌کنند، و آن‌ها را مانند دوست داشتن الله دوست می‌دارند، و کسانی که ایمان آورده‌اند الله را بیشتر دوست می‌دارند. دوست داشتن الله، حسی شیرین است که تا آخر عمر ماندگار است، کسی که الله را دوست دارد می‌خواهد الله را از خودش راضی کند، انسانی که با الله خو می‌گیرد از بی‌توجهی دیگران افسرده نمی‌شود، از مشکلات زندگی مضطرب نمی‌شود، دل به الله می‌دهد و الله را برای خودش کافی می‌بیند.
«أَلَيْسَ اللَّهُ بِكَافٍ عَبْدَهُ» (زمر/۳۶) آیا الله برای بنده‌‌اش کافی نیست؟!
