﴿فَلَمَّا وَضَعَتْهَا قَالَتْ رَبِّ إِنِّي وَضَعْتُهَا أُنْثَى وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا وَضَعَتْ وَلَيْسَ الذَّكَرُ كَالْأُنْثَى وَإِنِّي سَمَّيْتُهَا مَرْيَمَ وَإِنِّي أُعِيذُهَا بِكَ وَذُرِّيَّتَهَا مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ﴾

و چون وضع حمل کرد گفت: پروردگارا! من او را دختر متولد کردم -حال آن که خدا به آن‌چه او متولد کرده داناتر بود- و پسر همانند دختر نیست و من او را مریم نامیدم و او و ذریه‌اش را از شیطان رانده شده در پناه تو قرار می‌دهم. (۳۶)

موضوع ۲۲۳: تولد دختری ارزشمند.

زن عمران نذر کرد فرزندش حالا خواه دختر باشد یا پسر، آزاد برای خدا باشد طبق آیه قبل «مُحَرراً». وقتی وضع حمل کرد گفت:

پروردگارا من دختر به دنیا آوردم

«فلَما وَضَعَتْها قالتْ ربِّ إنّی وضَعْتُها اُنثی» البته الله بهتر می‌دانست که دختر است «و الله أعلمُ بما وضَعَتْ» این جمله، جمله معترضه است از قول الله، البته قرائت دیگر است «و الله أعلمُ بما وضَعْتُ» این قرائت از قول مادر مریم است، خودش دارد می‌گوید که الله داناتر است به آن‌چه که من متولدش کردم “مَا” نیز مای موصوله است «بمَا وضَعْتُ یا بما وضَعَتْ» مای موصوله آمده و شامل تمام ویژگی‌های مریم می‌شود یعنی؛ مریم با ویژگی‌هایش چه خصوصیت‌هایی دارد، چه نوع شخصیتی است همه این‌ها الله بهتر می‌فهمد. در هر دو قرائت چه از قول خدا باشد

چه از قول مادر مریم یعنی این قدم نو رسیده دختری است

با یک‌سری خصوصیات ویژه و این دختر خصوصیات ارزشمندی در آن است که حتی مادرش هم نمی‌فهمید، مادرش فقط می‌دانست که حالا این جگر گوشه‌اش دختر است، پسر نیست ولی نمی‌دانست که در آینده چه مسائل مهمی به سبب همین نوزادش پیش می‌آید و مسیر تاریخ توسط ایشان و فرزندش عیسی عوض می‌شود. چند آیه جلوتر درباره مریم و ارزشمندی مریم توضیح می‌دهد.