دانلود فایل تصویری  دانلود فایل صوتی 

موضوع ۱۲۶: آرامش دل با «لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ»

عبارت «لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ» علاوه بر این که انسان را از سلطه‌ی معبودان باطل رها می‌کند، وقت، فکر، و استعداد انسان را صرف یگانه معبود به حق می‌کند، انسان را در مسیر عدالت قرار می‌دهد، دل و درون انسان را هم آرام می‌کند.

انسان وقتی الله را همراه خود در زندگی ببیند، گاه و بی‌گاه با او نیایش کند، با الله درد دل کند، آرام می‌شود.

«الَّذينَ آمَنوا وَتَطمَئِنُّ قُلوبُهُم بِذِكرِ اللَّهِ أَلا بِذِكرِ اللَّهِ تَطمَئِنُّ القُلوبُ» (رعد/۲۸) کسانی که ایمان آورده‌اند و به یاد الله دل‌هایشان آرام گرفت، بدانید که دل‌ها با یاد الله آرام می‌گیرد.

در زندگی سختی‌هایی است؛ ترس از ابتلا به یک بیماری، ترس از مرگ و اتفاقات پس از آن. تمام معبودان باطل، خورشید، پیامبر عیسی و مطلقاً هیچ‌کس دیگر به اختیار خود نمی‌توانند کاری برای مرگ انسان انجام‌دهند، ولی الله اگر یار و همراه انسان باشد، بعد از مرگ به سوی همان الله باز می‌گردد و دیگر استرس بیماری و مرگ ندارد. طبق همان جمله‌ی زیبا «إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ» (بقره/۱۵۶) ما از آنِ الله هستیم و به سوی او باز می‌گردیم.

چه چیزی شیرین‌تر از این؟ اتفاقاً نماز در خدمت همین موضوع است که همیشه حس با الله بودن را در ما زنده نگه‌دارد، و برای این که رفتارهای بد‌مان را کنترل کند، تا دیگر جرأت نکنیم تحت مراقبت الله حق کسی را پایمال کنیم؛ البته ترس از بیماری، رعایت نکات بهداشتی، احتیاط از بیماری و مرگ به عنوان واجب شرعی و دلدادگی به الله با یک‌دیگر مخالف نیستند.