دانلود فایل تصویری دانلود فایل صوتی
موضوع ۱۰۹: درآمدی بر آیه‌ی شانزدهم سوره مبارکه آل‌عمران
«الذین یقولون ربنا اننا آمنا» “یقولون” فعل مضارع است و مدام و استمرار را می‌رساند؛
یعنی مدام با الله تجدید ایمان می‌کند و می‌گوید
«آمنا» و مدام خودش را تحت نظر دارد که رفتار ناجوری از او سر نزند ارتباط کلامی و صمیمانه نیز با الله در آن است که مدام با الله در ارتباط است، این استمرار شامل توبه هم می‌شود چون با “فاء عطف” آمده است یعنی همیشه از الله عذرخواهی می‌کند به خاطر اشتباهاتی که از آن سر می‌زند.
«و قنا عذاب النار» قنا از ریشه وَقَیَ، مثل «للذین اتقَوا» که از ریشه ی وَقَیَ است، قِنا هم از ریشه ی وَقَیَ است به معنای محافظت کردن و نگه‌داشتن. قِنا قِ فعل امر است که در اصل یَقِیُ بود و حرف اول آن حرف یاء و حرف آخر آن، حرف یای آخر حذف شده به خاطر اینکه تبدیل به فعل امر شود و مانده حرف قاف؛ قِ نا مفعول اول است، ما را نجات بده. عذاب مفعول دوم است، «عذاب النار» ما را از عذاب آتش نگهدار پس آتش عذاب دارد همانطور که می‌دانیم سوختگی دنیا پوست را قرمز می‌کند، تاول می‌زند و متورم می‌شود
و سوزش و درد دارد خصوصاً وقتی درصد سوختگی بالا باشد، دیگر آتش آخرت واضح است که به خاطر بالا بودن درجه حرارتش سوزش و دردش بیشتر است، پس عذاب که در اثر سوختگی باشد اصلاً خوشایند نیست و باید خود را نجات داد. چطوری؟ با همین دو موردی که در آیه بیان شد، اول مدیریت رفتار بر اساس فرموده‌های الله و دوم با توبه از سوء رفتار احتمالی وقتی این دو تا را انجام دادیم حالا از خدا می‌خواهیم ما را از عذاب آتش نجات بدهد.
