موضوع 182: چرا مؤمنان نباید کافران را به دوستی بگیرند؟ (3)
به دوستی گرفتن کافران، هم در قرآن کریم، و هم در احادیث پیغمبر صلی الله علیه و سلم به تعداد فراوان نهی شده است. به یک حدیث اشاره کنیم: رسول الله فرمودند: “روایت صحیح بخاری و مسلم”
(لا یرثُ المسلمُ الکافرَ ولا الکافرُ المسلمَ) نه مسلمان از کافر ارث میبرد و نه کافر از مسلمان ارث میبرد.
میدانید چرا؟ یک حکمتش این است: ارث بردن؛ یعنی پیوند، یعنی احساس دوستی، ارتباط و منت. وقتی از هم ارث میبرند، این شدتِ پیوند دوستی را میرساند. و چون این بین دشمن خدا و خدا و مؤمنین نباید غریبه وجود داشته باشد، حتّی ارثِ هم از او برده نمیشود.
امّا جواب اصلی؛ یک جواب اصلی که چرا نباید با کافران دوست بود ارتباطش در زندگی است. خدا عزوجل در سورهی مبارکه انفال آیه ۷۳ مفصلاً توضیح میدهد، قرآن علتها و حکمتهای احکامی که بیان میکند را خودش ذکر میکند. فقط تدبر و تفکر و مطالعه میخواهد.
ما اگر با قرآن این ارتباط را برقرار کردیم، قرآن کتاب زندگی و امام یک مؤمن در زندگی میشود
امّا اگر این کار را با قرآن نکردیم، یعنی حل مشکلات را از قرآن نخواستیم، و ادله و حکمتها را از قرآن استخراج نکردیم، قرآن از کتاب زندگی خارج میشود و فقط کتابی خواندنی برای کسب ثواب میشود.
خدا عزوجل در سوره مبارکه انفال آیه ۷۳ به این شکل جواب میدهد:
«وَالَّذِينَ كَفَرُوا بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ» و کسانی که کافر شدند بعضیشان دوستان بعضی دیگرند، یعنی خود کافرها با هم دیگر دوست هستند، هوای همدیگر را دارند، در ضدیت با مؤمنین، در دشمنی با خدا از همدیگر پشتیبانی میکنند.
«إِلَّا تَفْعَلُوهُ تَكُنْ فِتْنَةٌ فِي الْأَرْضِ وَفَسَادٌ كَبِيرٌ» اگر آن کار را انجام ندهید، یعنی اگر رعایت نکنید و کافران را به دوست بگیرید این مسئله برای قبلش آیه ۷۲ ذکر شده، اگر کافران را به دوستی بگیرید، فتنه و فساد عظیمی در روی زمین رخ میدهد.
«فِتْنَةٌ فِي الْأَرْضِ وَفَسَادٌ كَبِيرٌ» هر دو با نکره آمده که گستردگی و وسعت فساد و فتنه را میرساند. این دو مصیبت بزرگ، فتنه و فساد در زندگی اتفاق میافتد! یعنی دنیای خودمان خراب میشود، اگر این حکم خدا را رعایت نکنیم! کلا احکام الله به خیر و صلاح بندگان است.
مطلقاً هیچ حکمی پیدا نمیشود، که در دین اسلام آمده و در راستای بهبود زندگیِ دنیای نباشد. از نماز و روزه و حج گرفته تا به دوستی نگرفتن کافران.