موضوع 181: چرا مؤمنان نباید کافران را به دوستی بگیرند؟ (2)
قرآن کریم ما را از اینکه کافران را به دوستی بگیریم نهی کرده؛ چرا؟
چون وقتی دو نفر با هم دوست هستند باید لوازمات دوستی را هم رعایت کنند، لوازمات دوستی چیست؟ یکی از اولین لوازمات دوستی؛ دوست داشتن است! دوست را باید دوست داشت، نه اینکه با او دشمن باشد. مگر میشود آدم هم الله را دوست داشته باشد هم دشمن الله را؟
الله دوست ندارد محبت خودش و دشمنش در یک قلب باشد
بخاطر همین اگر کسی محبت کافر را در دلش جا داد؛ الله خودش را کنار میکشد تا آن شخص و دوست کافرش با هم خوش باشند. جای الله دیگر در آن قلب نیست.
یکی دیگر از لوازمات دوستی در خدمتِ هم بودن و توجه به خواستههای همدیگر است. وقتی شخصی، کافری را به دوستی گرفته باشد؛ آن دوست کافرش هم خواستههایی دارد، الله هم خواستههایی دارد.
خواستههای الله و کافر با هم متناقض است؛ زیرا اگر کافر خواستههایش به مثل خواستههای الله بود که کافر نمیشد، پس با خواستهها و فرمودههای الله مشکل دارد. حالا وقتی متناقض شد؛ آن شخص در خدمت کدام یکی باشد؟ خدمت الله یا کافر؟ یکی را باید انتخاب کند. اگر دوست کافرش را انتخاب کرد الله خودش را کنار میکشد.
یکی دیگر از رسم دوستی، وفاداری است. دو دوست باید به هم وفادار باشند، هوای همدیگر را داشته باشند، برای منافع همدیگر تلاش کنند. کافر این انتظار را از دوستش دارد. حالا آن دوست مسلمان به چهکسی وفادار بماند؟ وفادار به الله یا دوست کافرش؟ هر دو که نمیشود، زیرا با هم متناقض است.
دقیقاً این مسائل نسبت به مؤمنین هم وجود دارد، نمیشود هم مؤمن و هم دشمن مؤمن را دوست داشت، چون کافر هم دشمن خداست هم دشمن مؤمنین است. نمیشود هر دو تا را با هم دوست داشت، نمیشود هم به دوست کافرش خدمت کند و هم به مومنین خدمت کند. یکی را باید انتخاب کند.