موضوع۳۰: از کنار اذکار ساده نگذریم!
یک دسته از کارهایی که تقسیم کردیم، کارهای شخصی بود؛ نیازهای فیزیولوژی بدن: مثل خواب و خوراک، مطالعات شخصی، استفاده از وسایل شخصی‌مان
این‌ها کارهایی شخصی اند، حالت عادی این کارها ربطی به إِيَّاكَ نَعْبُدُ ندارد، منتهی وقتی اول این کارها حالا تسامحا وسطش و بالاخره قبل از اینکه کاملا ما از آن کار خارج بشویم اگر عبودیت الله را مد نظر قرار دادیم می‌شود عبادت، اما خیلی وقت‌ها ما فراموش می‌کنیم؛ مثلا از خانه خارج می‌شویم بدون اینکه به یاد خدا باشیم، می‌خوابیم بدون اینکه یادی از عبودیت بیاد.
ولی رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم را می‌بینیم که در موقع انجام این کارها اذکار می‌خواندند؛ مثلا:
خواب‌شان را با نام الله شروع می‌کردند: اللَّهُمَّ بِاسْمِكَ أَمُوتُ وَأَحْيَا. اول روزشان را با حمد و یاد خدا شروع می‌کردند: الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَحْيَانَا بَعْدَ مَا أَمَاتَنَا وَإِلَيْهِ النُّشُورُ
اول غذا بِسمِ الله می‌گفتند؛ و خیلی از کارهای دیگر را با نام و یاد خدا شروع می‌کردند. و اذکاری را به ما یاد دادند؛ که بتوانیم با خواندن آن‌ها کارهای معمولی‌مان را تبدیل به عبادت کنیم.
«قُلْ إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ» (الانعام ۱۶۲) بگو نمازم و عبادت (قربانی) من و زندگی و مرگ من، همه برای الله است که پروردگار جهانیان است. بین کسی که این مسئله را رعایت می‌کند و کسی که این مسئله را رعایت نمی‌کند خیلی تفاوت وجود دارد.
