موضوع ۳۲۸: دلیل معیار است نه شخصیت!
مطالبی که در آیات قبل درمورد پیامبر عیسی علیه‌السلام خواندیم شبیه به آن برخی از علمای مسیحی به مردم آموزش می‌دهند، ولی متاسفانه از اول تا آخر طوری عیسی علیه‌السلام را معرفی می‌کنند که آخر آدم سر از عیسی‌پرستی درمی‌آورد. عیسی را فرزند خدا می‌دانند او را کسی می‌دانند که آمده تا تقاص گناه‌های بشر را پس بدهد و خداوند بخاطر عیسی بر بندگانش خشم نگیرد و…
کدام یک معتبرتر است این صحبت‌های که آدم‌های از جنس ما آن‌ها را بیان می‌کنند از عیسی یا بیانات الله: «ذَلِكَ نَتْلُوهُ عَلَيْكَ مِنَ الْآيَاتِ وَالذِّكْرِ الْحَكِيمِ» کدام یک معتبرتر است؟
متاسفانه خیلی از مردم صحبت‌های منحرف‌کننده‌ی برخی علمای مسیحی را بر هر چیزی ترجیح می‌دهند.
فریب این را نخوریم که دانشمندان بزرگ با مدارک علمی بالا و امتیازات کم نظیر دارند می‌گویند عیسی علیه‌السلام فرزند خدا است یا می‌گویند عیسی علیه‌السلام آمده تا فدای بشر شود و…حرف اشتباه، اشتباه است هر کس که بگوید. متاسفانه اکثریت مردم اگر شخصیت بالا یک چیز به آن‌ها بگوید دیگر هیچ دلیلی نمی‌خواهند و مجرد شخصیت برایشان کافی است. علمای مسیحی خیلی باشخصیت‌شان مردم را گمراه کرده‌اند. در سوره مبارکه توبه آیه ۳۱ فرموده: «اتَّخَذُوا أَحْبَارَهُمْ وَرُهْبَانَهُمْ أَرْبَابًا مِنْ دُونِ اللَّهِ وَالْمَسِيحَ ابْنَ مَرْيَمَ» آن‌ها دانشمندان و راهبان‌شان را معبودهایی در برابر خدا قرار دادند و عیسی فرزند مریم را همچنین، اول علما را ذکر کرد بعد عیسی علیه‌السلام را. انگار اول چشم و گوش بسته از علما‌شان فرمان بردند.
و بعد از این رسیدند به عیسی پرستی؛ یعنی این‌گونه علما می‌توانند مردم را به سوی شرک هدایت بدهند، همان کاری که علمای یهودی و مسیحی انجام دادند و در حالی که در ادامه می‌فرماید: «وَمَا أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا إِلَهًا وَاحِدًا لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ سُبْحَانَهُ عَمَّا يُشْرِكُونَ» در حالی که امر نشدند الّا این‌که الله را به یگانگی عبادت کنند هیچ معبودی جز او نیست پاک و منزه است الله از آنچه که با او شریک قرار می‌دهند. پس ما مسلمانان هم اگر شخصیت‌ها را معیار رد و قبول قرار دهیم.
ما هم پیشرفتی نداریم، ما هم در خرافات غوطه‌ور می‌شویم. پس چه باید شود روش صحیح این است که دلیل و مدرک آن هم از منابع معتبر معیار قبول و رد باشد نه شخصیت‌ها.
قرآن کریم این را از ما خواسته است و داستان امت‌های گذشته را بیان کرده است که ما به سرنوشت آن‌ها دچار نشویم.
