دانلود فایل تصویری  دانلود فایل صوتی 

موضوع ۲۳۲: کرامات مریم.

«كُلَّمَا دَخَلَ عَلَيْهَا زَكَرِيَّا الْمِحْرَابَ وَجَدَ عِندَهَا رِزْقًا» (آل عمران/۳۷)

هر زمان زکریا در محراب بر مریم وارد می‌شد، غذایی نزد او می‌دید. این زمانی است که مریم بزرگ شده بود و طبق نذر مادرش، در محل عبادتش مشغول عبادت خدا بود.

جالب است هر زمان پیامبر زکریا علیه السلام وارد عبادتگاه مریم می‌شد، می‌دید یک‌رزقی کنار مریم گذاشته، کلمه “کلَّما” یعنی هرگاه، هر زمان؛ یعنی پیامبر زکریا وقتی در عبادتگاهِ مریم می‌رفت، حالا هر زمان که می‌رفت یک رزقی مشاهده می‌کرد، نمی‌شد که آن‌جا برود و چیزی کنار مریم نباشد و جالب‌تر این‌که هر بار یک رزقی، چیزی که دیروز بود، با امروز فرق دارد و چیزی که امروز هست دیگر فردا نیست؛ یک چیز دیگر هست.

پیامبر زکریا تعجب می‌کرد؛ از مریم می‌پرسید: «يَا مَرْيَمُ أَنَّى لَكِ هَـذَا» ای مریم! این از کجا برایت آمده؟

تعجب پیامبر زکریا از آن‌جا بود که خوراکی‌ها و میوه‌هایی که کنار مریم بود، امکان نداشت آدمی‌زادی برایش آورده باشد؛ آن‌طوری که مفسرین بزرگ از صحابه و تابعین می‌گویند؛ مثلاً یک میوه‌ای کنار مریم می‌دید که اصلاً فصل آن نبود و هیچ‌جا وجود نداشت..

و خوراکی‌های عجیب و غریب که اصلاً داخل شهر مرسوم نبود یا امکان نبود کسی همچین چیزی برایش بیاورد.

به همین خاطر نمی‌پرسید: «مَنْ جَاءَ بِهذَا» چه کسی برایت آورده؟ فرمود: «أنَّی لَکِ هـَذا» از کجا برایت آمده؟ و مریم سنی هم نداشته و هنوز بچه بود، حدوداً ده، یازده یا دوازده ساله بود. و از این سن چنین کراماتی از خودش داشت؛ یعنی روزی بی‌واسطه از جانب الله برایش می‌آمد الله دیگر قبولش کرده بود؛ «فَتَقَبَّلَهَا رَبُّهَا بِقَبُولٍ حَسَنٍ» به این شکل وقتی الله شخص را قبول کرد، این گونه تکریمش می‌کند. و این کرامت، تکریمی از جانب الله برای مریم بود؛ البته یک منفعت دیگر هم داشت این‌که سبب می‌شد شخصیت مریم در اذهان عموم مردم جا بگیرد به عنوان یک زن صالح و ‌راستگو؛ چون قرار است در آینده بدون ازدواج، مریم صاحب فرزند شود و آن موقع مردم به صداقت و راستگویی مریم شک نکنند. وقتی پیامبر زکریا علیه السلام چنین چیزی می‌دید، از مریم می‌پرسید که از کجا برایت آمده؟

  • مریم با آرامش جواب می‌داد: «قَالَتْ هُوَ مِنْ عِندِ اللَّـهِ  إِنَّ اللَّـهَ يَرْزُقُ مَن يَشَاءُ بِغَيْرِ حِساب» آن از جانب الله آمده؛ بی شک که الله به هر کس بخواهد بی‌حساب روزی می‌دهد