موضوع ۲۷۹: آرایه‌های ادبی در قرآن.
مریم (علیهاالسلام) فرمود: «وَلَم یَمسَسنی بَشَرٌ» بشری به من دست نزده؛ بشر می‌دانیم که شامل مرد و زن می‌شود. حالا اگر دقت کنیم، واقعا هیچ بشری به مریم دست نزده؟ مادرش، خاله‌اش و خیلی خانم‌های دیگر با او سلام علیک می‌کنند، به او دست می‌زنند.
پس منظور چیست که می‌گوید هیچ بشری به من دست نزده است؟
معلوم است؛ بشر از جنس مرد است، آن هم در وجهی که به بارداری و بچه‌دار شدنش منجر شود. مریم دارد این‌ها را نفی می‌کند.
حالا چرا این‌ها را عرض می‌کنم؟
ببینیم؛ در زبان قرآن کنایه، تشبیه و خیلی مسائل دیگر وجود دارد که از آرایه‌های ادبی است و این اسلوب‌ها کلام را زیبا و بلیغ می‌کند، معنا را بهتر به شنونده منتقل می‌کند.
منظور این است که آگاهی از علم بلاغت و آرایه‌های ادبی، به همراه تدبر، قرآن را خیلی شیرین‌تر و جذاب‌تر می‌کند. پس خیلی خوب است که برای خودمان و اگر مقدور نیست، حداقل برای بچه‌هایمان برنامه ریزی کنیم تا این علوم را یاد بگیرند.
