موضوع ۵۹: ارتباط آیات دوم و سوم و چهارم با هم.
آیه‌ی دوم معبود بودن الله را مطرح می‌کند؛ «اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ». دقیقاً همان چیزی که انس و جن برای آن آفریده شده‌اند؛ «وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ» (ذاریات/۵۶) که قبلا مفصل درمورد آن توضیح دادیم. در سوره‌ی فاتحه و آیه‌ی دوم همین سوره، که عبودیت الله چقدر در زندگی انسان تاثیر دارد و چقدر می‌تواند عمر انسان را هدف‌مند
و با ارزش بکند. آیه‌ی سوم طریقه‌ی انجام عبودیت را مشخص می‌کند که بر تو کتاب نازل کرد. و قبلاً هم تورات و انجیل را نازل کرد تا ما به وسیله‌ی کتاب الله بدانیم که چگونه الله را بندگی بکنیم.
آیه‌ی چهارم تکلیف کسانی که به آیات الله کافر می‌شوند را مشخص می‌کند؛ «إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآَيَاتِ اللَّهِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيدٌ» عذاب شدید وحشتناک است. نمی‌دانم همه‌ی ما تجربه‌ی درد را داریم یا نه؟ دردهایی که ممکن است بعضی از ما در زندگی‌اش کشیده، مثال درد جسمی مثلا؛ دندان درد یا کسی که یک کلیه درد شدید گرفته آن هم به مدت نیم ساعت یا یک ساعت یا چند ساعت آن آدم یه ذره می‌تواند درک بکند
عذاب یعنی چه؟
یا کسی که عمل جراحی انجام داده و بعد از عمل جراحی یک درد شدیدی سراغش می‌آید که ممکن است چند روز هم ادامه داشته باشه آن آدم یک مقدار می‌تواند درک بکند معنای درد و عذاب چی است؟ و می‌دانیم وقتی یک قسمت بدن درد می گیرد، کل بدن عذاب می‌کشد حتی اگر یک سوزن در دست آدم فرو برود. حالا کسی که آیات الله را انکار می‌کند به شدت عذاب می‌شود و البته عذاب آخرت هم قابل مقایسه با عذاب دنیا نیست از مسکن، داروی بی‌حسی و بی‌هوشی و این‌ها هم هیچ خبری نیست این درد هم نیم ساعت و یک ساعت و چند روز هم نیست بی‌انتها درد می‌کشد و برای همیشه
