دانلود فایل تصویری دانلود فایل صوتی
موضوع ۱۳۴: منشأ اختلاف مذموم بین علمای دین کجاست؟
حالت حسادت و رقابت ناسالم ممکن است نسبت به همه‌ی اقشار و اصناف جامعه پیش بیاید؛ بین دو شاگرد گرفته تا دو رئیس و حتی بین عالمان دین، چون این نیرو‌ها در وجود انسان است، و انسان اگر این‌ها را کنترل نکند، این انرژی‌ها به شکل حسادت و رقابت ناسالم و سوءظن خودش را نشان می‌دهد، که در آیه با قید «بَغیاً بَینَهُم» آورده است.
«بَغیاً بَینَهُم» شامل همه‌ی انرژی‌های منفی می‌شود که در روابط انسانی تأثیر می‌گذارد.
اصل بَغی به معنای ظلم، ناحقی، زیاده‌خواهی، دروغ است و کلا به چیزی گفته می‌شود که از تعادل خارج شود و رابطه را برهم می‌زند.
پس منشأ این اختلاف مذموم بین علمای دین از درون انسان است.
همان‌طور که در علوم مختلف انسانی و تجربی هم ممکن است همین اتفاق بیفتد؛ کسی نمی‌تواند آن علوم یا تخصص را از بین ببرد، پس عیب از علم نیست، عیب از دین نیست، عیب از آدمی است که هنوز خود را نشناخته است.
موضع‌گیری و رقابت و حسادت هم چشم آدم را کور می‌کند و همه‌ی ارزش‌ها را انکار می‌کند تا جایی می‌رسد که آیات خدا را هم انکار می‌کند. «و مَن یَکفُر بِآیاتِ الله» آخر عاقبت چنین آدمی چه می‌شود؟
