دانلود فایل تصویری دانلود فایل صوتی
موضوع ۱۵۶: انصافاً، انصاف را از قرآن یاد بگیریم!
میخواهیم یک توجهی بکنیم به کلمه “فریق” در عبارت «ثُمَّ يَتَوَلَّى فَرِيقٌ مِنْهُمْ».
در اول آیه آمده است: «أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ أُوتُوا نَصِيبًا مِنَ الْكِتَابِ» اسم همهی مردمی که سهمی از کتاب دارند، به میان آورده است. وقت اختلاف نظر و دعوت به سوی کتاب خدا فرمود: «يُدْعَوْنَ إِلَى كِتَابِ اللَّهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ» باز کل آن دسته را نام برد، که به سوی خدا دعوت میشوند، ولی کسانی که به کتاب خدا پشت میکنند فرمود: «ثُمَّ يَتَوَلَّى فَرِيقٌ مِنْهُمْ وَهُمْ مُعْرِضُونَ» دیگر این دسته شامل دستههای قبل نمیشود و میفرماید: گروهی از آنها نمیپذیرند، یعنی جدا از کسانی که نمیپذیرند خیلیها هم هستند که میپذیرند.
حالا البته ممکن است آنها مشکلات دیگری هم داشته باشند، ولی ربطی به اینجا ندارد شامل اینها نباید بشوند.
ببینید قرآن چقدر با انصاف حرف میزند و دسته آخر را از بقیه جدا میکند.
ممکن است که ما یک زمانی از کسی بدی ببینیم، آن شخص عضوی از یک خانواده است، یا عضو یک شهر یا روستاست، ما از یک یا دونفرشان بدی ببینیم زمانی که صحبتشان میشود، میگوییم فلان طایفه و مردم فلان شهر همهشان بیدینند، یک قضاوت ناعادلانه میکنیم، ولی اگر حتی یک نفر از هزار نفر خوب باشد ما حق نداریم آدم خوبه را جز آدمهای بد حساب کنیم این یک نوع بی انصافی است.
خیلی از مواقع از اطرافیانمان مثل: همسر، دوست، پدر و مادر، همسایه، فرزند و… خوبیهای زیادی میبینیم، اما با دیدن اولین بدی همه خوبیها را فراموش میکنیم و میگوییم این همه سال هیچ خوبی از تو ندیدم.
این بیانصافی است، انصافاً انصاف را از قرآن یاد بگیریم!