موضوع ۳۶۰: ابراهیم علیه السلام حنیف بود.
«مَا كَانَ إِبْرَاهِيمُ يَهُودِيًّا وَلَا نَصْرَانِيًّا وَلَـكِن كَانَ حَنِيفًا مُّسْلِمًا وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ» ابراهیم (علیه‌السلام) نه یهودی بود و نه نصرانی، پس که بود؟ حنیف بود و تسلیم شده و از مشرکان نبود.
این‌ها یعنی چه؟ یعنی چه که حنیف بود؟ مسلم بود؟ خوب دقت کنیم!
شاید لازم باشد تغییر و تحولاتی در زندگی‌مان ایجاد کنیم. آیه ۷۹ سوره انعام از قول پیامبر ابراهیم علیه‌السلام می‌گوید یک مقدار شبیه همین آیه است:
«إِنِّي وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِي فَطَرَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ حَنِيفًا وَمَا أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ» من چهره‌ام را به سوی کسی کردم که آسمان‌ها و زمین را آفریده، از باطل روی گردانم وبه سوی حق می‌روم و از مشرکان نیستم.
حالا جالب است که خودمان هم در یک قسمت از نماز در دعای استفتاح، به قول معروف در «وجَهت» همین دعا را می‌خوانیم. چیزی شبیه این دو آیه که خواندیم. الله عزوجل به رسول الله (صلی الله علیه و سلم) دستور داده که تو باید حنیف باشی؛
«ثُمَّ اوْحَینا إلیكَ أنِ أتَّبَعَ مِلَّةَ ابراهیمَ حَنیفاً و ما کانَ مِنَ المُشرِکین» (نحل/١۲۳) سپس به سوی تو وحی کردیم که از ملت ابراهیم تبعیت کن که حنیف بود و از مشرکان نبود. و رسول الله (صلی الله علیه و سلم) به خودمان هم یاد داده که سر نماز بخوانیم خدایا من حنیف هستم.
حالا اگر بگوییم که حنیف هستیم، و ما حنیف نباشیم خیلی بد است. پس سعی کنیم حنیف را اول بشناسیم؛ بدانیم به چه کسی می‌گویند حنیف و بعد سعی کنیم که همیشه حنیف باشیم و به سبک حنیف بودن زندگی کنیم.
