موضوع ۲۶۳: نماز ضامن فرمانبری الله.
بعد از فرمانبری، اللَّه به مریم سفارش کرد که سجده و رکوع بکن و منظور همان نماز خواندن است؛ زیرا رکوع و سجده در نماز انجام میشود آن هم سفارش کرد به نماز باجماعت؛ «وَارکَعیِ معَ الرَّاکِعِیِن» با رکوعکنندگان ركوع بکن.
ظاهرا تا آن زمان مرسوم نبوده که خانمها با مردان نماز جماعت بخوانند و خدا این دستور را به مریم میدهد که مریم هم این کار را انجام میدهد و بعد از آن بستر برای نماز باجماعت خواندن خانمها همراه با مردان فراهم میشود و این مسئله ادامه پیدا میکند تا اینکه در دین اسلام میبینیم که خانمها همراه با آقایان نماز باجماعت میخوانند و در مساجد حاضر میشوند.
به این شکل دستور اللَّه رفتهرفته در ادیان بعدی بهتر، پیشرفتهتر و کاملتر میشود نگاهی بیندازیم به ترتیب آیه، ابتدا اللَّه دستور داد به فرمانبری، بعد نماز. «اقْنُتیِ لِرَبِّكِ» بعد «وَاسجُدیِ وَارکَعیِ مَعَ الرَّاکِعِیِن» چرا؟ زیرا نماز تنها چیزی است که میتواند انسان را روی فرمانبری اللَّه نگه دارد.
ببینیم دل خیلی زور میزند، هوای نفس، شهوت، منفعت و همه اینها قدرت کشششان خیلی بالاست آدم نمیتواند همیشه و همیشه خودش را نگه دارد خیلی اوقات شکست میخورد. به بینمازها نگاه بکنیم
لازم نیست جایی بروید، بروید نگاه کوچکی بکنید به کانالها و شبکههای تلویزیونی، به کلیپها، زندگی جامعهشان را در همین فیلمها به تصویر میکشند؛ چه دروغ ها، اختلاس، قتل، زنا و چه گناههایی که دارد انجام میشود چقدر خیانت به انواع مختلفش و هزار رفتار منفی دیگر. این رفتارهای منفی در جامعه دارد انجام میشود که به وسیله همین فیلمها به نمایش گذاشته میشود این رفتار، رفتار طبیعی آدمیزاد است اگر از نماز فاصله بگیرد.
تنها چیزی که انسان را حفظ میکند این است که دائما با اللَّه در ارتباط باشد آن هم به شکل رسمی آن و مدام از جانب اللَّه تحت آموزش باشد. این دو تا کجا اتفاق میافتد؟ ارتباط با الله و تحت آموزش الله بودن فقط در نماز اتفاق میافتد. آن هم نه هر نمازی، نمازی که باخشوع باشد
البته در آیهای که خواندیم از سوره مبارکه أحزاب آیه ۳۵ چند تا صفت بعد از قَانِتِین هم فرمود: «وَٱلخَاشِعِینَ وَٱلخَاشِعات» پس هیچ چیز همانند نماز باخشوع نیست که انسان را از این رفتارها نگه دارد و جایگزین نماز شود؛ نه وجدان نه انسانیت و نه هیچ چیز دیگر!
الله عزوجل فرمود: «إِنَّنِي أَنَا اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنَا فَاعْبُدْنِي وَأَقِمِ الصَّلَاةَ لِذِكْرِي» (طه/۱۴)
بدون شك که من اللَّه هستم هیچ معبودی جز من نیست، پس مرا بندگی کن؛ یعنی از من فرمان ببر نماز را برای یاد من بخوان تا همیشه در یاد من باشی. بعد از عبودیت دوباره بحث نماز آمد، شخصی که مدام با الله در ارتباط باشد چنین شخصی نه با زندگی خودش بازی میکند نه با زندگی دیگران به شرطی که نمازش واقعا او را با خدا مرتبط کند.
برای رسیدن به نماز باخشوع نیاز به تمرین و آموزش است. باید سطح کیفیت نمازمان را بالا ببریم آن زمان میتوانیم بفهمیم که نماز چه نقشهای مهمی در زندگی ما میتواند داشته باشد و ما چقدر نیازمند نماز هستیم.
