سوره بقره
صفحه 2 الی 49 / جزء 1 و 3 / آیات 286

سوره آل عمران
صفحه 50 الی 76 / جزء 3 و 4 / آیات 200

سوره نساء
صفحه 77 الی 106 / جزء 4 و 6 / آیات 176

سوره مائده
صفحه ۱۰۶ الی 127 / جزء ۶ و 7 / آیات 120

سوره انعام
صفحه 128 الی 150 / جزء 7 و 8 / آیات 165

سوره اعراف
صفحه 151 الی 176 / جزء 8 و 9 / آیات 206

سوره توبه
صفحه 187 الی 207 / جزء 10 و 11 / آیات 129

سوره یونس
صفحه 208 الی 221 / جزء 11 / آیات 109

سوره یوسف
صفحه 235 الی 248 / جزء 12 و 13 / آیات 111

سوره نحل
صفحه 267 الی 281 / جزء 14 / آیات 128

سوره اسراء
صفحه 282 الی 293 / جزء 15 / آیات 111

سوره کهف
صفحه 293 الی 304 / جزء 15 و 16 / آیات 110

سوره منافقون
صفحه 554 الی 555 / جزء 28 / آیات 11

سوره مزمل
صفحه 574 الی 575 / جزء 29 / آیات 20

سوره عبس
صفحه 585 / جزء 30 / آیات 42

سوره تکویر
صفحه 586 / جزء 30 / آیات 29

سوره انفطار
صفحه 587 / جزء 30 / آیات 19

سوره انشقاق
صفحه 589 / جزء 30 / آیات 25

سوره بروج
صفحه 590 / جزء 30 / آیات 22

سوره طارق
صفحه 591 الی 591 / جزء 30 / آیات 17

سوره غاشیه
صفحه 592 / جزء 30 / آیات 25

سوره فجر
صفحه 593 الی 594 / جزء 30 / آیات 30

سوره بلد
صفحه 594 / جزء 30 / آیات 20

سوره شمس
صفحه 595 / جزء 30 / آیات 15

سوره لیل
صفحه 595 الی 596 / جزء 30 / آیات 21

سوره ضحی
صفحه 596 / جزء 30 / آیات 11

سوره شرح
صفحه 596 / جزء 30 / آیات 8

سوره تین
صفحه 597 / جزء 30 / آیات 8

سوره علق
صفحه 597 / سوره علق / جزء 30 / آیات 19

سوره قدر
صفحه 598 / سوره قدر /جزء 30 / آیات 25

سوره بینه
صفحه 598 / سوره بینه/ جزء 30 / آیات 8

سوره زلزله
صفحه 599 / سوره زلزله/ جزء 30 / آیات 8

سوره عادیات
صفحه 599 / سوره عادیات/ جزء 30 / آیات 9

سوره قارعه
صفحه ۶۰۰ / قارعه / جزء ۳۰ / آیه ۱ الی ۱۱

سوره تکاثر
صفحه ۶۰۰ / تکاثر / جزء ۳۰ / آیه ۱ الی 8

سوره عصر
صفحه ۶۰۱ / عصر / جزء ۳۰ / آیه ۱ الی ۳

سوره همزه
صفحه ۶۰۱ / همزه / جزء ۳۰ / آیه ۱ الی ۹

سوره فیل
صفحه ۶۰۱ / فیل / جزء ۳۰ / آیه ۱ الی ۵

سوره قریش
صفحه ۶۰۲ / قریش / جزء ۳۰ / آیه ۱ الی ۴

سوره ماعون
صفحه ۶۰۲ / ماعون / جزء ۳۰ / آیه ۱ الی ۷

سوره کوثر
صفحه ۶۰۲ / کوثر / جزء ۳۰ / آیه ۱ الی ۳

سوره کافرون
صفحه ۶۰۳ / کافرون / جزء ۳۰ / آیه ۱ الی ۶

سوره نصر
صفحه ۶۰۳ / نصر / جزء ۳۰ / آیه ۱ الی ۳

سوره مسد
صفحه ۶۰۳ / مسد / جزء ۳۰ / آیه ۱ الی ۵

سوره اخلاص
صفحه ۶۰۴ / اخلاص / جزء ۳۰ / آیه ۱ الی ۴

سوره فلق
صفحه ۶۰۴ / فلق / جزء ۳۰ / آیه ۱ الی ۵

سوره ناس
صفحه ۶۰۴ / ناس / جزء ۳۰ / آیه ۱ الی ۶

صفحه ۱۳ / جزء ۱ / آیه ۸۴ الی ۸۸

 دانلود فایل تصویری   دانلود فایل صوتی تلاوت این صفحه

صفحه ۱۳

«وَإِذْ أَخَذْنَا مِیثَاقَکُمْ لا تَسْفِکُونَ دِمَاءَکُمْ وَلا تُخْرِجُونَ أَنْفُسَکُمْ مِنْ دِیَارِکُمْ ثُمَّ أَقْرَرْتُمْ وَأَنْتُمْ تَشْهَدُونَ» (بقره/۸۴)

و آن گاه که از شما عهد و پیمان محکم گرفتیم که خون‌های یکدیگر را نریزید و همدیگر را از شهر بیرون نکنید آن‌گاه شما اقرار کردید و در حالی که الان هم گواهید.

باز یک صحنه دیگر که الله دارد می‌گوید ای بنی اسرائیل ما از شما دو تا پیمان محکم گرفتیم، اول: آدم‌هایتان را نکشید و آن‌ها را از شهرشان آواره نکنید شما هم قبول کردید که این حکم را انجام دهید الان هم بعد از این همه قرن گذشته از روز اول، الان که دارید این قرآن را می‌خوانید خودتان نیز گواهید که این در کتاب مقدس‌تان نوشته شده است.

«ثُمَّ أَنْتُمْ هَؤُلَاءِ تَقْتُلُونَ أَنْفُسَكُمْ وَتُخْرِجُونَ فَرِيقًا مِنْكُمْ مِنْ دِيَارِهِمْ تَظَاهَرُونَ عَلَيْهِمْ بِالْإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَإِنْ يَأْتُوكُمْ أُسَارَى تُفَادُوهُمْ وَهُوَ مُحَرَّمٌ عَلَيْكُمْ إِخْرَاجُهُمْ أَفَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ الْكِتَابِ وَتَكْفُرُونَ بِبَعْضٍ فَمَا جَزَاءُ مَنْ يَفْعَلُ ذَلِكَ مِنْكُمْ إِلَّا خِزْيٌ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ يُرَدُّونَ إِلَى أَشَدِّ الْعَذَابِ وَمَا اللَّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ » (بقره/۸۵)

اما همین شما خودتان یکدیگر را می‌کشید، و گروهی از خودتان را از شهر خودشان آواره می‌کنید و بر علیه آن‌ها با همدیگر پشتیبان می‌شوید، آن هم از روی گناه و تعدی در حق آن‌ها، و اگر به نزد شما بیایند در حالی‌که اسیر شدند شما فدیه می‌دهید، در حالی‌که بر شما حرام شده بیرون راندن‌شان، عجب! شما به قسمتی از کتاب ایمان دارید ولی به قسمتی دیگر کافر می‌شوید؟ پس جزای کسی که همچین کاری را انجام دهد چیست جز گرفتاری و بیچارگی در زندگی دنیا و روز قیامت هم بر‌می‌گردند به بدترین عذاب‌ها و الله ذره‌ای هم از آن‌چه شما انجام می‌دهید غافل نیست.

«ثُمَّ أَنْتُمْ هَؤُلاءِ تَقْتُلُونَ أَنْفُسَکُمْ وَتُخْرِجُونَ فَرِیقًا مِنْکُمْ مِنْ دِیَارِهِمْ تَظَاهَرُونَ عَلَیْهِمْ» اما همین شما خودتان یکدیگر را می‌کشید، افراد خودتان را می‌کشید و گروهی از خودتان را از شهر خودشان آواره می‌کنید بر علیه آن‌ها با همدیگر پشتیبان می‌شوید، از همدیگر حمایت می‌کنید، دست به دست هم می‌دهید علیه آن‌ها، آن هم از روی گناه و تعدی در حق آن‌ها؛ یعنی کارتان درست نیست «و بِالإثْمِ»است گناه است، از روی عدالت هم نیست، از روی «الْعُدْوَانِ» و تعدی و ستم هست که این کار را می‌کنید و افراد خودتان را می‌کشید و گروهی از آن‌ها را از شهر آواره می‌کنید، این بلا را سر هم‌کیش‌های خودتان در می‌آورید شما الان هم دارید همین کار را می‌کنید «ثُمَّ أَنْتُمْ هَؤُلاءِ، تَقْتُلُونَ» فعل مضارع، الان هم شما دارید این کارها را انجام می‌دهید. «وَإِنْ یَأْتُوکُمْ أُسَارَى تُفَادُوهُمْ» و اگر به نزد شما بیایند در حالی‌که اسیر شدند شما فدیه می‌دهید، شما تلاش می‌کنید پول‌شان را پرداخت می‌کنید تا از اسارت در بیایند. «وَهُوَ مُحَرَّمٌ عَلَیْکُمْ إِخْرَاجُهُمْ» در حالی‌که بر شما حرام شده بیرون راندن‌شان، آواره کردن‌شان بر شما حرام شده، در کل موضوع این است که الله بر بنی اسرائیل واجب کرده بود تا جمع‌شان را حفظ کنند چون حقیقت را می‌دانید که قدرت انسان‌ها با جمع است و وقتی یک  ملتی  تشکیل می‌شود، وقتی دور هم جمع می‌شوند و با هم هم‌بستگی دارند آن جمع نیرو می‌گیرد و خیلی کارها را می‌تواند انجام دهند، فردا حکم جهاد آمد آن‌ها می‌توانند این کار را انجام دهند و خیلی مسائل و احکام دین الله بر اساس جمع و جمعیت انجام می‌شود پس این جمع‌شدن‌شان و حفظ شدن‌شان خیلی مهم است، حالا الله دستور داده بود که شما حق ندارید به خودتان، به افراد خودتان آسیب بزنید، حق ندارید افراد خودتان را شهر آواره کنید، برای این قضیه که جمع یهود و جمع بنی اسرائیل و کلاً جمع دین‌داران یک جمع خوب و قوی تشکیل شود، این حکم، حالا آن‌ها چه‌کار می‌کردند؟ نگاه می‌کردند جایی که به نفع‌شان نیست دوستی با آن‌ها به نفع‌شان هست، دوستی با دشمن آن‌ها، می‌رفتند قشنگ با دشمن آن‌ها دوست می‌شدند و این افراد خودشان را با هم‌‌دستی آن‌ها می‌کشتند یا این‌ها را آواره می‌کردند یا با این‌ها می‌جنگیدند، نگاه می‌کردند کجا منفعت‌شان است، کجا منفعت قبیله‌شان است، هر جا به نفع‌شان بود همان‌ کار را انجام می‌دادند، به منفعت سیاسی‌شان هر جا بود، به منفعت فردی‌شان هر جا بود، این کارها را خیلی راحت انجام می‌دادند حالا یک وقتی افرادشان اسیر می‌شدند، می آمدند می‌گفتند همکاری کنید از اسارت در بیاییم، آن‌جا حس دینی‌شان گل می‌کرد می‌گفتند آره، باید کمک کنیم الله دستور داده که ما به فکر هم‌کیشان‌مان باشیم، آن‌ها را از اسارت نجات دهیم و در کل در خدمت آن‌ها باشیم و به خاطر این حس دینی می‌آمدند آزادشان می‌کردند و چه‌قدر پول‌ها خرج می‌کردند حالا الله می‌گوید شما این‌جا به خاطر حس دینی این‌ کار را انجام می‌دهید پس چرا ان‌ها را از روز اول از شهر بیرون می‌کردید، آن‌جا چرا حس دینی نداشتید؟ چون منفعت‌تان این نبود، چرا آن‌ همه آدم را می‌کشتید چرا؟ چون متفعت‌تان این نبود و از نوع کشتن‌شان که در صفحه قبل خواندیم یک نمونه که فردی را کشته بودند و «وَإِذْ قَتَلْتُمْ نَفْسًا فَادَّارَأْتُمْ فِیهَا» و بعدش حالا امر به قربانی کردن یک گاو آمد داستان گاو هم و مربوط به قتل بود دوباره نمونه قتل‌شان در صفحه قبل ذکر شد.

«أَفَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ الْکِتَابِ وَتَکْفُرُونَ بِبَعْضٍ» عجب! شما به قسمتی از کتاب ایمان دارید ولی به قسمتی دیگر کافر می‌شوید. «فَمَا جَزَاءُ مَنْ یَفْعَلُ ذَلِکَ مِنْکُمْ إِلا خِزْیٌ فِی الْحَیَاةِ الدُّنْیَا» پس جزای کسی که همچین کاری را انجام دهد چیست جز گرفتاری و بیچارگی در زندگی دنیا، «وَیَوْمَ الْقِیَامَةِ یُرَدُّونَ إِلَى أَشَدِّ الْعَذَابِ» و روز قیامت هم بر‌می‌گردند، دچار می‌شوند به بدترین عذاب‌ها. «وَمَا اللَّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ» و الله ذره‌ای هم از آن‌چه شما انجام می‌دهید غافل نیست همه کارهای شما را دارد می‌بیند، گرفتاری در دنیا که معلوم است جمع‌شان که متلاشی شد، نیروشان که معلوم است می‌ریزد و قوم بدون قدرت و نیرو همیشه در دنیا گرفتارند روز قیامت که آن‌ها تحت امر خدا چه مصیبت‌ها و عذاب‌های می‌کشند، اصل داستان هم این قضیه که می‌گوید الان هم شما دارید این کار را انجام می‌دهید؛ یعنی یک کلام، این‌ها می‌گفتند اول ما بعد خدا.

اصل داستان هم این قضیه که می‌گوید: شما الان هم دارید این کار را انجام می‌دهید؛ یعنی یک کلام، این‌ها می‌گفتند: اول ما بعد خدا و البته خیلی از مسائل دیگر که وجود دارد؛ بحث خودگرایی، خودمحوری تا الان که این اخلاق وجود دارد و الله دارد می‌گوید: که ما شخصیت این‌ها را متوجه باشیم و این‌گونه نباشیم، خودگرا نباشیم و البته اگر بخواهیم امروزی بگوییم خیلی از حرکت‌ها وجود دارد؛ مانند اومانیسم، فمینیسم، لیبرالیسم، سکولاریسم و خیلی از اینها و همه این‌ها حرف‌شان یکی است؛ اول انسان بعد خدا اول منافع ما؛ سیاسی، فردی، اجتماعی بعد خدا. حالا این معنایش می‌شود

آیه‌ی ۸۶:

«أُولَـٰئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الْحَيَاةَ الدُّنْيَا بِالْآخِرَةِ ۖ فَلَا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذَابُ وَلَا هُمْ يُنصَرُونَ» (بقره/۸۶)

این‌ها کسانی هستند که زندگی دنیا را به ازای آخرت خریدند و از عذاب آن‌ها کم نمی‌شود و یاری هم داده نمی‌شوند.

این‌ها کسانی هستند که زندگی دنیا را به ازای آخرت خریدند (زندگی دنیا همین است؛ یعنی همین ما)  آخرت را از دست دادند تحت هیچ شرایطی عذاب از آن‌ها کم نمی‌شود و یاری هم داده نمی‌شوند.

 

«وَلَقَدْ آتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ وَقَفَّيْنَا مِن بَعْدِهِ بِالرُّسُلِ ۖ وَآتَيْنَا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ الْبَيِّنَاتِ وَأَيَّدْنَاهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ ۗ أَفَكُلَّمَا جَاءَكُمْ رَسُولٌ بِمَا لَا تَهْوَىٰ أَنفُسُكُمُ اسْتَكْبَرْتُمْ فَفَرِيقًا كَذَّبْتُمْ وَفَرِيقًا تَقْتُلُونَ» (بقره/۸۷)

و یقینا که ما به موسی کتاب دادیم و از پشت سرش پیامبرانی ارسال کردیم  و ما به عیسی بن مریم دلیل‌های روشن بخشیدیم و آن را به وسیله‌ی روح‌القدس تقویت کردیم، پس آیا هرگاه که پیامبری به سراغ شما آمد به آن‌چه که به منفعت‌تان نبود تکبر ورزیدید پس گروهی را تکذیب کردید و گروهی را دارید می‌کشید.

«وَلَقَدْ آتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ وَقَفَّيْنَا مِن بَعْدِهِ بِالرُّسُلِ» و یقینا که ما به موسی کتاب دادیم و از پشت سرش پیامبرانی ارسال کردیم «وَآتَيْنَا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ الْبَيِّنَاتِ» و ما به عیسی بن مریم دلیل‌های روشن بخشیدیم «وَأَيَّدْنَاهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ» و آن را به وسیله‌ی روح‌القدس تقویت کردیم «أَفَكُلَّمَا جَاءَكُمْ رَسُولٌ بِمَا لَا تَهْوَىٰ أَنفُسُكُمُ اسْتَكْبَرْتُمْ فَفَرِيقًا كَذَّبْتُمْ وَفَرِيقًا تَقْتُلُونَ» پس آیا هرگاه که پیامبری به سراغ شما آمد به آن‌چه که باب میل‌تان نبود (به منفعت‌تان نبود) تکبر ورزیدید پس گروهی را تکذیب کردید و گروهی را دارید می‌کشید، هم‌چنان دارید ادامه می‌دهید؛ یعنی هر زمان حکمی می‌آمد می‌سنجیدند به منفعت‌شان است یا نه، اگر نبود فورا تکذیب می‌کردند و الان بحث نزول قرآن است. اوایل سوره بقره و الان ایمان آوردن به قرآن به این دلیل که به منفعت‌شان نیست، مانند پیامبران دیگر دارند عمل می‌کنند و تکذیب و قتل.

 

«وَقَالُوا قُلُوبُنَا غُلْفٌ ۚ بَل لَّعَنَهُمُ اللَّهُ بِكُفْرِهِمْ فَقَلِيلًا مَّا يُؤْمِنُونَ» (بقره/۸۸)

می‌گویند: دل‌های ما در پوشش است بلکه الله آن‌ها را بخاطر کفرشان لعنت و نفرین کرده پس کسانی که ایمان می‌آورند کم هستند.

و جواب چه می‌دهند؟

«وَقَالُوا قُلُوبُنَا غُلْفٌ» می‌گویند: دل‌های ما در پوشش است. ما می‌دانیم که کار درست چه است ما دین را شناخته‌ایم، ما می‌دانیم خواسته‌ی خدا چه است دیگر این حرف‌های تو برای ما نفعی ندارد، ما دل‌های‌مان دیگر از این چیزها بسته شده می‌دانیم که تو داری اشتباه می‌گویی، حرف‌های تو دیگر در ما اثر ندارد، ما راه را بلد هستیم می‌دانیم به کدام سو داریم می‌رویم، کارهایمان درست است و از این چیزهایی که تو داری می‌گویی بر دل‌های‌مان سرپوش گذاشته شده چیزی توی دل و ذهن ما جا نمی‌گیرد. حرف‌های تو برای ما پوچ است، می‌دانیم که شما اشتباه می‌گویید. «بَل لَّعَنَهُمُ اللَّهُ بِكُفْرِهِمْ فَقَلِيلًا مَّا يُؤْمِنُونَ» بلکه الله آن‌ها را بخاطر کفرشان لعنت و نفرین کرده، پس کسانی که ایمان می‌آورند کم هستند.