صفحه ۵۴

يَوْمَ تَجِدُ كُلُّ نَفْسٍ مَا عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍ مُحْضَرًا وَمَا عَمِلَتْ مِنْ سُوءٍ تَوَدُّ لَوْ أَنَّ بَيْنَهَا وَبَيْنَهُ أَمَدًا بَعِيدًا ۗ وَيُحَذِّرُكُمُ اللَّهُ نَفْسَهُ ۗ وَاللَّهُ رَءُوفٌ بِالْعِبَادِ (آل‌عمران/30)

روزی که هرنفسی آنچه که از خیر انجام داده است را حاضر می یابد، و آنچه که از بدی هم انجام داده آنها آرزو می‌کند که ای کاش بین خودش و آن‌ها فاصله‌ی زیادی ایجاد می‌شد، الله  شما را از خودش حذر می‌دهد و الله نسبت به بندگان بسیار مهرورز و مهربان است.

«يَوْمَ تَجِدُ كُلُّ نَفْسٍ مَا عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍ مُحْضَرًا» روزی که می‌یابد هرنفسی آنچه که از خیر انجام داده است،همه را حاضر می‌یابد جلو خودش. «وَمَا عَمِلَتْ مِنْ سُوءٍ تَوَدُّ لَوْ أَنَّ بَيْنَهَا وَبَيْنَهُ أَمَدًا بَعِيدًا» و آنچه که از بدی هم انجام داده آنها آرزو می‌کند که ای کاش بین خودش و آن‌ها فاصله‌ی زیادی ایجاد می‌شد. در دنیا خیلی اعمال خوب داشته منتها همین‌که با کافران نشست و برخواست داشته و دنبال جلب رضایت آن‌ها بوده، آن کارهای خیرش که حاضر می‌بیند ولی وقتی این بدی‌هایش را می‌بیند مثلا این بدی‌ها که الان موضوع‌اش و هر نوع بدی دیگر والان بخاطر این چند مدل بدی و یک همچین ارتباطی که با کافران گرفتند، وقتی این‌ها را می‌بیند و می‌فهمد که این چند مورد تمام آن خوبی‌هایی که الان جلو خودش حاضر است و می‌فهمد که این‌ها را دیگر همه از دست می‌دهد و بر بادشان می‌دهد، این‌ها آن‌ها را بر باد می‌دهد، می‌گوید ای کاش که این بدی‌ها نبود و فاصله زیادی بینشان بود و منتسب به او نبود. «وَيُحَذِّرُكُمُ اللَّهُ نَفْسَهُ» (مجدد) الله شمارا از خودش حذر می‌دهد، الله را مدنظر قرار بدهید نه جلب رضایت آن‌ها. «وَاللَّهُ رَءُوفٌ بِالْعِبَادِ» و الله نسبت به بندگان بسیار مهرورز و مهربان است اینکه دارد می‌گوید با آن‌ها همچین ارتباطی برقرار نکنید از سر رئوف بودن الله است که آن‌ها شما را اسیر زیر دست خودشان می‌کنند، به شما رحم نمی‌کنند، از شما فقط سوء‌استفاده می‌کنند و بعد شما هم می‌شوید بلای جان برادران مومنتان و از شما استفاده ابزاری می‌شود و فشار بر جامعه‌ی مومنان بیشتر می‌شود الله به نسبت بندگان مهربان است که این حرف را دارد می‌زند، نباید ارتباط صمیمی و دوستانه با کافران برقرار کنید، نه به ظاهر نه به باطن.

«قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ» (آل‌عمران/31)

بگو:اگر شما الله را دوست دارید پس از من تبعیت کنید که الله شمارا دوست خواهد  داشت و گناهان شمارا خواهد بخشید و الله بسیار درگذرنده و بسیار مهربان است.

بگو اگر شما الله را دوست دارید این کارها را انجام می‌دهید بعد می‌گویید الله هم دوست دارید، دین‌دار هستید. بگو: اگر شما الله را دوست دارید پس از من تبعیت کنید، ای پیغمبر! به آن‌ها این را بگو: از من تبعیت کنید، نگاه کنید من چه کارها انجام می‌دهم در مقابل کفار چه موضعی دارم، چقدر محکم، چقدر درست،  قاطع، به من نگاه کنید و از من تبعیت کنید مخصوصا در این مورد و همه‌ی موارد که این کاررا اگر کردید الله  شما را دوست خواهد  داشت و گناهان شما را  خواهد بخشید. « وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ» که الله بسیار درگذرنده و بسیار مهربان است.

«قُلْ أَطِيعُوا اللَّهَ وَالرَّسُولَ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْكَافِرِينَ» (آل‌عمران/۳۲)

بگو از الله و رسول اطاعت کنید پس اگر پشت کردند بدون شک که الله کافران را دوست ندارد.

بگو از الله و رسول اطاعت کنید، این حرف ها را شنیدید؟ حالا اطاعت کنید، پس اگر پشت کردند بدون شک که الله کافران را دوست ندارد، این‌ها هم می‌شوند در زمره‌ی همان  کافران و هردو مجموعه باهم می‌شوند و الله کافران را دوست ندارد.

«إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَى آدَمَ وَنُوحًا وَآلَ إِبْرَاهِيمَ وَآلَ عِمْرَانَ عَلَى الْعَالَمِينَ» (آل‌عمران/۳۳)

بدون شک که الله گزین کرد، انتخاب کرد آدم را و نوح را و خاندان ابراهیم را و خاندان عمران را بر همه مردم جهان این‌ها را انتخاب کرد.

«ذُرِّيَّةً بَعْضُهَا مِنْ بَعْضٍ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ» (آل‌عمران/۳۴)

ذریه‌ای که بعضی از آن‌ها از بعضی دیگر است به هم می‌رسند و خدا شنوا و داناست.

ذریه‌ای که بعضی از آن‌ها از بعضی دیگر است به هم می‌رسند، این‌ها نسل ذریه‌ی همدیگراند و الله شنوا‌ی داناست. اول سوره که فرمود: تورات و انجیل را نازل کرد بعد پیامبرانی که می‌آیند و این‌ها قرار است از آن‌ها فرمانبری شود، این‌ها را دارد می‌گوید که الله آن‌ها را انتخاب کرده که بعد، بر همین‌ها است بر خاندان همین‌ها است که تورات‌ ‌نازل شده،‌ انجیل نازل شده است، قرآن نازل شده است، کتاب‌های دیگر نازل شده، پیامبران آمدند از نسل همین‌ها هستند، الله این‌ها را انتخاب کرده است پس این‌ها مورد تایید الله هستند نه کافران، حالا دارد زمینه سازی می‌کند برای تبعیت از آن‌ها و محور قراردادن پیغمبران نه آن کافران.

«إِذْ قَالَتِ امْرَأَتُ عِمْرَانَ رَبِّ إِنِّي نَذَرْتُ لَكَ مَا فِي بَطْنِي مُحَرَّرًا فَتَقَبَّلْ مِنِّي إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ» (آل‌عمران/۳۵)

آنگاه که همسر عمران گفت: پروردگارا! من برایت نذر کردم هر آنچه که من در شکم دارم پس خودت از من بپذیر ‌بدون شک که تو بسیار شنوا و دانایی.

آن‌ها را بیان کرد آدم و ‌ و آل‌عمران و اینجا الان مخصوصا دارد آل‌عمران را توضیح می‌دهد که روز اول چه شد؟ چطورشد؟ این آل‌عمران که منتخب الله شد چه خاندان و چه خانواده‌ای بودند. می‌گوید به یاد بیاور آنگاه که همسر عمران گفت: پروردگارا! من برایت نذر کردم هرآنچه که من به آن باردارم، آنچه که من در شکم دارم. خدایا! نذر کردم که آزاد باشد برای خودت در دنیا کار دیگر نداشته باشد اول خودت، پس خودت از من بپذیر یعنی اگر دین خودت است دین تورا یاد بگیرد، برای دین تو وقت بگذارد، برای یادگرفتنش و بعد هم برای رسانیدنش و برای اجرای آن دین وقت بگذارد، آزاد باشد از همه‌ی کارهای دنیا فارغ باشد فقط برای این و خدمتگذار خانه‌ی توهم باشد(بیت‌المقدس)، دیگر برای خودت کل زندگی و انرژی و استعدادش، این را نذر کردم خدایا «فَتَقَبَّلْ مِنِّي» پس از من بپذیر. «إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ» بدون‌شک که تو بسیار شنوا و دانایی، نذر من را شنیدی و به حال‌من و اخلاص‌من تو آگاهی.

«فَلَمَّا وَضَعَتْهَا قَالَتْ رَبِّ إِنِّي وَضَعْتُهَا أُنْثَىٰ وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا وَضَعَتْ وَلَيْسَ الذَّكَرُ كَالْأُنْثَىٰ ۖ وَإِنِّي سَمَّيْتُهَا مَرْيَمَ وَإِنِّي أُعِيذُهَا بِكَ وَذُرِّيَّتَهَا مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ»(آل‌عمران/۳۶)

وقتی که وضع‌حمل کرد گفت: پروردگارا! من آن ‌را دختر به‌ دنیا آوردم و البته که الله داناتر بود به آنچه که متولد کرده‌بود و پسر به‌ مثل  دختر ‌نمی‌شود و این دختر است و من آن را مریم نامیدم و من آن را به تو پناه می‌دهم و ذریه‌اش را از شر شیطان رانده شده.

«فَلَمَّا وَضَعَتْهَا قَالَتْ رَبِّ إِنِّي وَضَعْتُهَا أُنْثَى» وقتی که وضع‌حمل کرد گفت: پروردگارا! من  آن را به دنیا آوردم دختر است، من آن‌را دختر به دنیا آوردم «وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا وَضَعَتْ» و البته که الله داناتر بود به آنچه که متولد کرده‌بود کاملا می‌فهمید الله. «وَلَيْسَ الذَّكَرُ كَالْأُنْثَى»  خدایا! من  آن را دختر متولد کردم و پسر به‌ مثل دختر ‌نمی‌شود یعنی انگار دختر یک چیز‌دیگر است یعنی الان الله چیزی که به او داده دارد نقاط مثبت و عالی‌اش را دارد می‌بیند و می‌گوید که پسر به مثل دختر نمی‌شود این دختر است «وَإِنِّي سَمَّيْتُهَا مَرْيَمَ»  و من آن را مریم نامیدم «وَإِنِّي أُعِيذُهَا بِكَ وَذُرِّيَّتَهَا مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ» و من آن را به تو پناه میدهم و ذریه‌اش را از شر شیطان رانده شده. خدایا من در پناه تو قرارشان داده ام.

«فَتَقَبَّلَهَا رَبُّهَا بِقَبُولٍ حَسَنٍ وَأَنْبَتَهَا نَبَاتًا حَسَنًا وَكَفَّلَهَا زَكَرِيَّا ۖ كُلَّمَا دَخَلَ عَلَيْهَا زَكَرِيَّا الْمِحْرَابَ وَجَدَ عِنْدَهَا رِزْقًا ۖ قَالَ يَا مَرْيَمُ أَنَّىٰ لَكِ هَٰذَا ۖ قَالَتْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ ۖ إِنَّ اللَّهَ يَرْزُقُ مَنْ يَشَاءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ» (آل‌عمران/۳۷)

پس پروردگارش به بهترین شیوه این‌نذرش را از او قبول کرد و الله‌ آن دختر را بهترین شکل پرورش داد و کفالتش را به زکریا سپرد هر زمان که زکریا بر او وارد می‌شد (در محراب)، مریم را در محل عبادت می‌دید که نزدش خوراکی گذاشته شده است. گفت ای مریم این از کجا برایت آمده است؟ گفت آن از جانب الله برایم آمده است. که الله رزق و روزی بدون حساب و کتاب می‌دهد به هرکسی که خودش بخواهد.

«فَتَقَبَّلَهَا رَبُّهَا بِقَبُولٍ حَسَنٍ» پس پروردگارش به بهترین شیوه از او پذیرفت این‌نذرش را از او قبول کرد قبول خوب، درست ‌و حسابی. «وَأَنْبَتَهَا نَبَاتًا حَسَنًا» و اورا رشد داد، تربیتش کرد، بزرگش کرد، به بهترین شکل هم پرورشش داد الله آن دختر را «وَكَفَّلَهَا زَكَرِيَّا» و کفالتش را به زکریا سپرد که پیغمبر خدا بود او را پرورش و آموزشش بدهد و آماده‌اش کند برای اینکه بنده‌ی مخلص الله باشد کفالتش را به زکریا سپرد،«كُلَّمَا دَخَلَ عَلَيْهَا زَكَرِيَّا الْمِحْرَابَ وَجَدَ عِنْدَهَا رِزْقًا»، هر زمان که زکریا بر او وارد میشد در محراب مریم در محراب بود، محل عبادت می‌دید که نزدش خوراکی گذاشته  «وَجَدَ عِنْدَهَا رِزْقًا» خوراکی، خوردنی، رزقی کنارش است «قَالَ يَا مَرْيَمُ أَنَّى لَكِ هَذَا» گفت ای مریم این از کجا برایت آمده است ،«قَالَتْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ» ، گفت آن از جانب الله برایم آمده «إِنَّ اللَّهَ يَرْزُقُ مَنْ يَشَاءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ»که الله رزق و روزی بدون حساب و کتاب می‌دهد به هرکسی که خودش بخواهد.