تلاوت این صفحه:
«وَاسْتَغْفِرِ اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ كَانَ غَفُورًا رَحِيمًا» (نساء/۱۰۶)
و از الله طلب بخشش کن، بدون شک الله بسیار درگذرنده‌ی مهرورز است.
و از الله طلب بخشش کن؛ برای خودت، برای دیگران، برای همان خیانت‌کاران، از الله طلب بخشش کن، اگر آمدند پیش تو و خواستند که بدون شک الله بسیار درگذرنده‌ی مهرورز است.
«وَلَا تُجَادِلْ عَنِ الَّذِينَ يَخْتَانُونَ أَنْفُسَهُمْ إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ مَنْ كَانَ خَوَّانًا أَثِيمًا» (نساء/۱۰۷).
و تو از کسانی‌که به خودشان خیانت می‌کنند از آنها جدل نکن که بدون شک الله هیچ آدم خیانت‌کار گناه پیشه‌ای را دوست ندارد.
و تو از کسانی‌که به خودشان خیانت می‌کنند از آنها جدل نکن، به نفع‌شان موضع نگیر و مجادله نکن، در حق‌شان خیانت می‌کنند. چون بحث خائن، کسی که خیانت می‌کند، حالا در هر زمینه‌ای آیه به صورت باز و مطلق بیان فرموده است و در هر چیزی امکان دارد خیانت رخ بدهد؛ خیانت سیاسی، خیانت در حوضه‌ی خانواده بین زن و شوهر، خیانت بین دوتا شریک، خیانت بین دو یا چند تا دوست که زیرآبی هم بزنند پیش دیگران، خیانت بین همکار، چند همکار به نسبت رئیس‌شان، خیانت چند مسئول به نسبت دیگران و هرنوع خیانتی که شما تصور کنید. می‌گوید شما اگر کسی در حق خودش خیانت می‌کند! چون کسی‌که خیانت می‌کند در حقیقت دارد در حق خودش خیانت می‌کند؛ درست است که به وسیله آن خیانت به لذت می‌رسد، به شهوت می‌رسد، به مقام می‌رسد، به پول بیشتر می‌رسد و به ثروت، به شهرت می‌رسد، ولی این‌ها دارند در حق‌شان خیانت می‌کنند. چون این خودشان، جان‌شان، این بدن‌شان، دست و پاهایشان، روح‌شان، وجودشان که از همه کس مهم‌تر است. این‌ها با این کارها با این به دست آوردن زودگذر دنیا، این‌ها دارند خودشان را بدبخت و بیچاره می‌کنند، پس دارند در حق خودشان خیانت می‌کنند. می‌گوید تو از آنها در مقابل آنها نایست و بخاطر آنها جدل نکن که بدون شک الله هیچ آدم خیانت‌کار گناه‌پیشه‌ای را دوست ندارد «خَوَّانًا» کسی‌که کارش خیانت است و «أَثِيمًا» کارش گناه و گناه‌پیشه است و «خَوَّانً» کسی که خیلی گناه می‌کند. کسی یک‌بار در زندگی‌اش یک شکلی، به یک شیوه‌ای فریب خورد، توبه می‌کند و شامل «خَوَّانً» نمی‌شود «خَوَّانً» صیغه مبالغه است.
«يَسْتَخْفُونَ مِنَ النَّاسِ وَلَا يَسْتَخْفُونَ مِنَ اللَّهِ وَهُوَ مَعَهُمْ إِذْ يُبَيِّتُونَ مَا لَا يَرْضَى مِنَ الْقَوْلِ وَكَانَ اللَّهُ بِمَا يَعْمَلُونَ مُحِيطًا» (نساء/۱۰۸).
از مردم مخفی می‌کنند نمی‌گذارند. ولی از الله که مخفی نمی‌کنند و الله همراه آنها است، آن زمانی که آنها در مواضع سری، چیزهایی که الله از آن حرف‌ها راضی نیست را می‌گویند و الله به آنچه که انجام می‌دهند کاملا احاطه دارد.
«يَسْتَخْفُونَ مِنَ النَّاسِ وَلَا يَسْتَخْفُونَ مِنَ اللَّهِ» از مردم مخفی می‌کنند؛ نمی‌گذارند کسی مطلع شود در آن خیانتی که دارد می‌کند ولی از الله که مخفی نمی‌کنند دارد نگاه آن خائن‌ها را تصحیح می‌کند در حقیقت، دارد چشم آنها را باز می‌کند، یعنی دارد با خائن‌ها صحبت می‌کند و آنها را می‌خواهد انسانیت و ادب و تزکیه و ایمان به آنها هم بدهد. آنها از مردم مخفی می‌کنند، خدا را چی؟ «وَهُوَ مَعَهُمْ إِذْ يُبَيِّتُونَ مَا لَا يَرْضَى مِنَ الْقَوْلِ» و الله همراه آنان است آن زمانی که آنها در مواضع سری، شبانگاه، مخفیانه، چیزهایی که الله از آن حرف‌ها راضی نیست را می‌گویند. الله همراه آنان است آن‌جایی که نقشه میریزند، با خودشان نقشه می‌کشند که چکار کنند؟ چطور خیانتی؟ با چه کسی؟ چطور؟ با خودشان اندیشه‌‌اش و نقشه‌‌اش و طرح‌اش را میریزند و یا با کسی مطرح ومشورت خائنانه دارند با کسی، یا تیم گروهی دارند باهم در یک گروه صحبت می‌کنند، پیام می‌دهند، الله همراه آنان است که دارند مخفی می‌کنند.
«وَكَانَ اللَّهُ بِمَا يَعْمَلُونَ مُحِيطًا» (نساء/۱۰۸).
و الله به آنچه که انجام می‌دهند کاملا احاطه دارد، کاملا بر آنها واقف و مسلط است.
«هَا أَنْتُمْ هَؤُلَاءِ جَادَلْتُمْ عَنْهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فَمَنْ يُجَادِلُ اللَّهَ عَنْهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَمْ مَنْ يَكُونُ عَلَيْهِمْ وَكِيلًا» (نساء/۱۰۹).
ای شما! شما از آنها در زندگی دنیا دفاع کردید، پس چه کسی در روز قیامت از آنها دفاع می‌کند یا چه کسی است که در آنجا بر آنها وکیل باشد.
ای شما! شما از آنها در زندگی دنیا دفاع کردید، خب حالا اگر هم که شما از آن خائن‌ها دفاع کردید: «جَادَلْتُمْ عَنْهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا» از آنها دفاع کردید، در مقابل آنها به نفع‌شان موضع گرفتید، دیگران را از خودتان رنجاند‌‌ید بخاطر این خیانت کرده، چرب زبان، متملک و چاپلوس است آمده رفیق شده است با یک مسئولی و زیرابی یکی دیگر از همکارانش می‌زند. آن مسئول، چون این آیات که می‌گوید از آنها دفاع نکن، پشتیبانی از آنها نکن، بیشتر برای کسانی است که مرجع مردم هستند؛ به نحوی بالاتر هستند، راس هستند، مسئولیتی به عهده دارند، بیشتر برای آنها پیش می‌آید، پایین تر هم پیش می‌آید حتی به نسبت پدر و مادر و آنها می‌آیند زیرابی همکاران‌‌شان را می‌زنند با تملق و چاپلوسی، و آن حاضر می‌شود این را هدیه می‌آورد خیلی صحبت‌های شیرین، رفتارهای محترمانه و همه‌ی این‌ها خودش را رفیق می‌کند، نزدیک می‌کند و آن در نتیجه، آن همکارش را و آن یکی رفیق را از دور خارج می‌کند. این آن را تخریب می‌کند و آن کسی‌که بالاتر است باورش می‌شود و شروع می‌کند بازهم به تخریب همان شخص و آن را از دور خارج می‌کند. چیزی که باقی می‌ماند دور رفتن آدم‌های خوب از دور و بر او، و ماندن آدم‌های خائن پیش آن شخص. حالا می‌فرماید که شما اگر هم از آنها دفاع کردید در این زندگی دنیا، خب؛ «فَمَنْ يُجَادِلُ اللَّهَ عَنْهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ» روز قیامت ببینم چه کسی در مقابل الله از آنها دفاع می‌کند؟ چه کسی از آنها دفاع می‌کند؟ آنجا دیگر چه‌کار می‌کنید؟ «أَمْ مَنْ يَكُونُ عَلَيْهِمْ وَكِيلًا» یا چه کسی است که در آنجا بر آنها وکیل باشد؟ چه کسی است که در آنجا وکیل مدافع‌شان باشد؟ کارهایشان را جلو ببرد؟ از آنها دفاع کند؟ چه کسی می‌خواهد وکیل‌شان باشد؟ آنجا را چه؟ دیدشان را دارد باز می‌کند هم به نسبت آن مسئولین، هم به نسبت خائنان، که شما به منفعت زودگذر، به آن لذت زودگذر و به آن منافع زود گذرتان نگاه نکنید. به دراز مدت نگاه کنید. چون آدم خائن همیشه در لحظه زندگی می‌کند، می‌گوید شما در لحظه زندگی نکنید، شما نگاه‌تان را عمیق کنید.
«وَمَنْ يَعْمَلْ سُوءًا أَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ يَسْتَغْفِرِ اللَّهَ يَجِدِ اللَّهَ غَفُورًا رَحِيمًا» (نساء/۱۱۰).
و هرکس عمل بدی انجام بدهد یا در حق خودش ظلمی کند بعداز آن از الله طلب پوزش کند، الله را مییابد بسیار درگذرنده‌ی مهرورز.
وهرکس عمل بدی انجام دهد، هرعمل بدی یا در حق خودش ظلمی کند «ثُمَّ يَسْتَغْفِرِ اللَّهَ» بعد از الله طلب پوزش کند، «يَجِدِ اللَّهَ غَفُورًا رَحِيمًا» الله را مییابد بسیار درگذرنده‌ی مهرورز. این کار را انجام بدهد؛ شما دفاع نکنید بگذارید خودش تنبیه شود، شما حمایت نکنید بگذارید در آن خیانتی که کرده اگر برملا هم شده نیا برایش دلسوزی نکن، بگذار خوب آنجا تنبیه شود، تا متوجه خدا شود نه متوجه شما، تا در آن گرفتاری خدا را به عنوان تنها حامی‌اش بشناسد نه شما را، اگر کسی بدی و ظلمی کرد پیش خدا دستش را بلند کند طلب استغفار کند، خدا غفور و رحیم است تا یاد بگیرد خدا غفور و رحیم است.
«وَمَنْ يَكْسِبْ إِثْمًا فَإِنَّمَا يَكْسِبُهُ عَلَى نَفْسِهِ وَكَانَ اللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا» (نساء/۱۱۱).
و کسی‌که گناهی را کسب کند پس همانا که به ضرر خودش آن را انجام می‌دهد و الله بسیار دانای حکیم است.
وکسی‌که گناهی را کسب کند، به گناه دست بزند، پس همانا که به ضرر خودش دارد انجام می‌دهد «فَإِنَّمَا يَكْسِبُهُ عَلَى نَفْسِهِ» برعلیه خودش دارد آن گناه را انجام می‌دهد هرچند که آن گناه هم خیلی شیرین و لذت‌بخش و دارای منفعت باشد و الله بسیار دانای حکیم است. نسبت به همه چیز آگاهی دارد و خیلی هم حکیم است. می‌فهمد که چطوری کارها را پیش ببرد.
«وَمَنْ يَكْسِبْ خَطِيئَةً أَوْ إِثْمًا ثُمَّ يَرْمِ بِهِ بَرِيئًا فَقَدِ احْتَمَلَ بُهْتَانًا وَإِثْمًا مُبِينًا» (نساء/۱۱۲).
و کسی‌که انجام دهد خطایی، یک گناهی مرتکب شود به یک آدم بری، آدم بی‌گناه، آن را نسبت بدهد پس قطعا که متحمل بهتان و گناه آشکار شده.
و کسی‌که انجام دهد خطایی، یک گناهی ولوکه از روی خطا باشد، یا گناهی مرتکب شود: «أَوْ إِثْمًا»_«خَطِيئَةً» از سرغیر عمد، «إِثْمًا» سر عمد. «ثُمَّ يَرْمِ بِهِ بَرِيئًا» و بعد از آن به گردن یک شخص بی‌گناهی بیندازد آن خطایش را، یا آن گناهش را، کاری انجام داده و الان موقعیت طوری است که می‌تواند به اسم کسی دیگر بزند، به نام کسی دیگر تمام کند، آن خطا یا آن گناه را، که عواقبش متوجه آن شود نه خودش، «ثُمَّ يَرْمِ بِهِ بَرِيئًا» به یک آدم بری، آدم بی‌گناه آن را نسبت بدهد، همچین شخصی اگر این کار را انجام بدهد، «فَقَدِ احْتَمَلَ بُهْتَانًا وَإِثْمًا مُبِينًا» پس قطعا که متحمل شده بهتان، یک دروغ آشکار و گناه واضح متحمل شده است، یک خصلت بسیار زشت پیش الله، بهتان و گناه آشکار.
«وَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكَ وَرَحْمَتُهُ لَهَمَّتْ طَائِفَةٌ مِنْهُمْ أَنْ يُضِلُّوكَ وَمَا يُضِلُّونَ إِلَّا أَنْفُسَهُمْ وَمَا يَضُرُّونَكَ مِنْ شَيْءٍ وَأَنْزَلَ اللَّهُ عَلَيْكَ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَعَلَّمَكَ مَا لَمْ تَكُنْ تَعْلَمُ وَكَانَ فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكَ عَظِيمًا» (نساء/۱۱۳).
و اگر فضل الله برتو نبود ورحمت‌های الله، تورا در بر نمی گرفت، قطعا گروهی از آنها تلاش داشتند که تو را گمراه کنند منتها جز خودشان کسی را گمراه نمی‌کنند و هیچ ضرری به تو نمی‌رسانند و چیزهایی به تو آموزش داده که نمی‌دانستی و فضل الله برتو بسیار عظیم است.
«وَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكَ وَرَحْمَتُهُ لَهَمَّتْ طَائِفَةٌ مِنْهُمْ أَنْ يُضِلُّوكَ وَمَا يُضِلُّونَ إِلَّا أَنْفُسَهُمْ» و اگر فضل الله برتو نبود و رحمت‌های الله تو را در بر نمی‌گرفت، قطعا گروهی از آنها تلاش داشتند که تورا گمراه کنند به شیوه‌های مختلف، تلاش‌شان، تمام هم و غم‌شان این بود که تو را گمراه کنند؛ حالا به همین نحوی که اندک اندک روی شما تاثیر بگذارند برای تخریب دیگران، برای این‌که فکرتان به نسبت دیگران منفی شود و برای این‌که در شما اثر کنند، اثر منفی بگذارند، به هر شکل، اگر لطف و مرحمت الله نبود خواسته‌ی آنها این بود که تورا گمراه کنند. منتها؛ جز خودشان کسی را گمراه نمی‌کنند، «وَمَا يَضُرُّونَكَ مِنْ شَيْءٍ» و اصلا به تو هیچ ضرری نمی‌رسانند، چرا؟ دلیلش «وَأَنْزَلَ اللَّهُ عَلَيْكَ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ» و الله برتو کتاب و حکمت را نازل کرده، تو این را داری تو وابسته به خودت نیستی، متکی به خودت و دانش خودت و سواد خودت نیستی، الله بر تو کتاب و حکمت نازل کرده، روش اجرای کتاب هم به تو یاد داده. «وَعَلَّمَكَ مَا لَمْ تَكُنْ تَعْلَمُ» و چیزهایی به تو آموزش داده که نمی‌دانستی، این‌ها را داری، این‌ها فضل الله و رحمت الله بر تو است که آنها نمی‌توانند تورا گمراه کنند، مادامی که با این کتاب خدا سر و کار داری و مدام آن را در زندگی‌ات اجرا می‌کنی، مطالعه می‌کنی، می‌خوانی و اجرا می‌کنی، آنها هیچ ضرری به تو نمی‌توانند برسانند «وَمَا يَضُرُّونَكَ مِنْ شَيْءٍ»
«وَعَلَّمَكَ مَا لَمْ تَكُنْ تَعْلَمُ وَكَانَ فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكَ عَظِيمًا» (نساء/۱۱۳)
و فضل الله بر تو بسیار عظیم است که کل زندگی‌ات را در بر گرفته است.
