صفحه ۶۰

«وَإِنَّ مِنْهُمْ لَفَرِيقًا يَلْوُونَ أَلْسِنَتَهُمْ بِالْكِتَابِ لِتَحْسَبُوهُ مِنَ الْكِتَابِ وَمَا هُوَ مِنَ الْكِتَابِ وَيَقُولُونَ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَمَا هُوَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَيَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُونَ»(آل‌عمران/٧٨)

و از آن‌ها هستند یک جمعیتی که زبان‌شان را می‌پیچانند وقتی می‌خواهند کتاب را بخوانند. تا شما گمان بکنید که دارند از کتاب می‌خوانند در حالی که آن از کتاب نیست و می‌گویند که این از جانب الله است در حالی که از جانب الله نیست و دروغ می‌گویند بر الله، در حالی که می‌دانند.

باز از ترفندهای دیگرشان: و از آن‌ها هستند یک جمعیتی که زبان‌شان را می‌پیچانند وقتی می‌خواهند کتاب را بخوانند. تا شما گمان بکنید که دارند کتاب می‌خوانند. در حالی که آن از کتاب نیست یعنی فکر کنید که این را که دارد می‌خواند از کتاب است. یک طوری می‌خواند که فکر کنید از کتاب است. «وَمَا هُوَ مِنَ الْكِتَابِ» در حالی که آن از کتاب نیست. حرف خودش است. و می‌گویند، به صراحت که آن از جانب الله است؛ همین که دارند از خودشان می‌گویند. می‌گویند، که این از جانب الله است در حالی که از جانب الله نیست و دروغ می‌گویند بر الله. در حالی که می‌دانند که می‌خواهند از موقعیت الله که محبوب دل بندگانش است، از این موقعیت سوء استفاده بکنند به جای الله، منتصب به الله، حرف‌هایی را به خورد مردم بدهند تا مردم را به‌سمت آن‌چه که خودشان می‌خواهد سوق بدهند. به موقعیت‌شان، به قدرت‌شان، به وثروت‌شان و مردم را به هر آن‌چه که به نفع خودشان است سوق بدهند به وسیلهٔ سوء استفاده از جایگاه خدایی. در حالی که:

«ومَا كَانَ لِبَشَرٍ أَنْ يُؤْتِيَهُ اللَّهُ الْكِتَابَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ ثُمَّ يَقُولَ لِلنَّاسِ كُونُوا عِبَادًا لِي مِنْ دُونِ اللَّهِ وَلَٰكِنْ كُونُوا رَبَّانِيِّينَ بِمَا كُنْتُمْ تُعَلِّمُونَ الْكِتَابَ وَبِمَا كُنْتُمْ تَدْرُسُونَ» (آل‌عمران/۷۹)

شایستهٔ هیچ بشری نیست که الله به او کتاب بدهد و حکم (حکمت، علم) قدرت، حکومت و نبوت به او بدهد، بعد به مردم بگوید، شما بندگانی برای من باشید فقط می‌گوید که شما ربانی و خدایی باشید به آن‌چه که شما کتاب را آموزش می‌دهید، و به آن‌چه که شما کتاب را مطالعه می‌کنید.

شایستهٔ هیچ بشری نیست؛ هیچ بشری این اجازه را ندارد که الله به او کتاب بدهد و حکم (حکمت، علم) قدرت، حکومت و نبوت به او بدهد، بعد به مردم بگوید، شما بندگانی برای من باشید. فقط می‌گوید که شما ربانی باشید، خدایی باشید. به آن‌چه که شما کتاب را آموزش می‌دهید، و به آن‌چه که شما کتاب را مدارسه می‌کنید، مطالعه می‌کنید.  حق ندارد بندگان را به سوی خودش دعوت بدهد، برای تعظیم خودش، برای فرمانبری بی چون و چرای خودش برای منافع دنیوی خودش، حق ندارند بندگان را به سمت خودش دعوت بدهد، به غیر از الله. شما رشد یافته باشید، به آن‌چه که شما کتاب را آموزش می‌دهید، و به آن‌چه که شما کتاب را مدارسه می‌کنید، مطالعه می‌کنید، شما کتاب خدا دارید. آن کسی که به مردم دعوت می‌دهد، آن‌ها را به مردم بیان می‌کند، از جانب الله وقتی که حرف می‌زند فقط حق دارد به مردم بگوید که شما رشد یافته و کمال یافته بشوید که کتاب خدا در دست دارید. کتاب خدا را بخوانید، مدارسه بکنید، به دیگران یاد بدهید و رشد کنید و ربانی باشید، بندگان خدا باشید. این را حق دارد به مردم بگوید؛ یعنی مردم را به سمت الله حق دارد بکشانند وحق ندارد که به سمت خودش و تعظیم خودش بکشاند.

«وَلَا يَأْمُرَكُمْ أَنْ تَتَّخِذُوا الْمَلَائِكَةَ وَالنَّبِيِّينَ أَرْبَابًا ۗ أَيَأْمُرُكُمْ بِالْكُفْرِ بَعْدَ إِذْ أَنْتُمْ مُسْلِمُون»َ (آل‌عمران/٨٠)

و حق ندارد که شما را امر کند که ملائکه و پیغمبران را به خدایی بگیرید. آیا آن‌ها شما را به کفر امر می‌کنند بعد از این‌که شما تسلیم الله شدید؟

و حق ندارد که شما را امر کند که ملائکه و پیغمبران را به خدایی بگیرید. آیا آن‌ها شما را به کفر امر می‌کنند بعد از این‌که شما تسلیم الله شدید؟ پیغمبران و ملائکه که بهترین خلق خدا هستند، حق ندارند آن‌ها را به سمت، این‌ها که بهترین خلق خدا هستند دعوت بکنند که آن‌ها را بندگی بکنید چه برسد به کسانی پایین‌تر که مردم آن‌ها را بندگی بکنند.

«وَإِذْ أَخَذَ اللَّهُ مِيثَاقَ النَّبِيِّينَ لَمَا آتَيْتُكُمْ مِنْ كِتَابٍ وَحِكْمَةٍ ثُمَّ جَاءَكُمْ رَسُولٌ مُصَدِّقٌ لِمَا مَعَكُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَلَتَنْصُرُنَّهُ ۚ قَالَ أَأَقْرَرْتُمْ وَأَخَذْتُمْ عَلَىٰ ذَٰلِكُمْ إِصْرِي ۖ قَالُوا أَقْرَرْنَا ۚ قَالَ فَاشْهَدُوا وَأَنَا مَعَكُمْ مِنَ الشَّاهِدِينَ »(آل‌عمران/٨١)

و آن‌گاه که الله از پیغمبران پیمان گرفت که هر گاه من به شما کتاب و حکمت بخشیدم و اجرای آن کتاب را به شما آموزش دادم. بعد آمد به سوی شما پیغمبری دیگر که تصدیق کننده بود به آن‌چه که همراه شماست باید او را یاری دهید. آیا اقرار کردید و این پیمان محکم من را گرفتید؟ گفتند: قبول، همین کار را انجام خواهیم داد. و به این پیمان تو عمل می‌کنیم. پس خودتان گواه باشید بر خودتان، که من هم بر شما همراه شما گواهم.

و آن‌گاه که الله پیمان گرفت: پیمانی محکم از پیغمبران، که هر گاه من به شما کتاب بخشیدم، به شما کتاب دادم و حکمت دادم: اجرای آن کتاب را به شما آموزش دادم. بعد آمد به سوی شما پیغمبری دیگر که تصدیق کننده بود به آن‌چه که همراه شماست. باید صد درصد او را یاری دهید. آیا اقرار کردید و این پیمان محکم من را گرفتید؟ گفتند: قبول، همین کار را انجام خواهیم داد. و به این پیمان تو عمل می‌کنیم. پس خودتان گواه باشید بر خودتان، که من هم بر شما همراه شما گواهم.  شما قدیمی تر بودید، بعد از شما پیغمبر دیگر آمد. همان پیغمبر به‌ آن‌چه که شما آورده بودید ایمان داشت، شما را تصدیق می‌کرد؛ شما حتما باید به او ایمان بیاورید، به پیغمبر بعدی و باید صد درصد او را یاری دهید، هر چند بعد از شماست. هر چند شما قبلش خیلی زحمت کشیدید، خیلی موقعیت‌ها را بدست آوردید، خیلی مسائل را که نبود شما بنا کردید، درست کردید، موقعیت‌ها را ساختید، افرادی را پرورش دادید. وقتی که بعد از شما کسی دیگر آمد دو دستی باید به او ایمان بیاورید و تقویتش بکنید و آن را تایید کنید. «قَالَ أَأَقْرَرْتُمْ» آیا اقرار کردید؟ فهمیدید چه گفتم؟ «وَأَخَذْتُمْ عَلَىٰ ذَٰلِكُمْ إِصْرِي» و این پیمان محکم من را گرفتید؟ قبول؟ «قَالُوا أَقْرَرْنَا» گفتند: قبول، اقرار کردیم که ما همین کار را انجام خواهیم داد و هیچ وقت نفسیت ما و منفعت خواهی ما هیچ وقت نخواهد توانست که ما به این خواستهٔ تو و این پیمان تو پشت کنیم. خواستهٔ خود را زیر پا می‌گذاریم و به این پیمان تو عمل‌کنیم: «أَقْرَرْنَا».«قَالَ فَاشْهَدُوا وَأَنَا مَعَكُمْ مِنَ الشَّاهِدِينَ» پس خودتان گواه باشید بر خودتان، که من هم بر شما، همراه شما، گواهم. ببینم چه اندازه‌ای پای این پیمان می‌ایستید. حالا این مسائلی که چه بسا افرادی پیشکسوت باشند، افرادی رشد یافته، زحمت‌های زیادی کشیده، بعد شخص جدید می‌آید و وقتی که احساس خطر می‌کند به نسبت موقعیتش فورا تلاش می‌کند برای حذفش، برای پاپوش درست کردن برایش که یک چیز طبیعی انسانی است و الله این را دین  خودش، بر همگان حرام کرده است.

«فَمَنْ تَوَلَّىٰ بَعْدَ ذَٰلِكَ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ» (آل‌عمران/٨٢)

پس کسی که پشت کرد به این عهد و پیمان، بعد از آن که از او گرفته شد، پس آنان همان فاسقان هستند، نافرمانان هستند. که از فرمان الله سرپیچی کردند.

«أَفَغَيْرَ دِينِ اللَّهِ يَبْغُونَ وَلَهُ أَسْلَمَ مَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ طَوْعًا وَكَرْهًا وَإِلَيْهِ يُرْجَعُونَ»(آل‌عمران/٨٣)

آیا غیر از دین الله را طلب می‌کنند. در حالی که تسلیم الله شده تمام کسانی که در آسمان‌ها و زمین هستند. خواسته یا ناخواسته، همه تسلیم الله هستند. و به سوی الله بازگشت داده خواهند شد.

 آیا غیر از دین الله را طلب می‌کنند که آن‌ها را خوشبخت بکند. در جست وجوی دینی غیر از دین الله هستند. «وَلَهُ أَسْلَمَ مَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ» در حالی که تسلیم الله شده تمام کسانی که در آسمان‌ها و زمین هستند. «طَوْعًا وَكَرْهًا» خواسته یا ناخواسته، همه تسلیم الله هستند. «وَإِلَيْهِ يُرْجَعُونَ» و به سوی الله بازگشت داده خواهند شد.