تلاوت این صفحه:
صفحه ۶۵
«إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَنْ تُغْنِيَ عَنْهُمْ أَمْوَالُهُمْ وَلَا أَوْلَادُهُمْ مِنَ اللَّهِ شَيْئًا ۖ وَأُولَٰئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ ۚ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ»(آلعمران/۱۱۶)
بدون شک کسانی که کافر شدند؛ نه اموالشان و نه اولادشان آنها را بینیاز نمیکند از الله چیزی. آنها اهل آتشند. آنها در آن ماندگارند.
بدون شک کسانی که کافر شدند؛ بینیاز نمیکند آنها را نه اموالشان و نه اولادشان از الله چیزی. در مقابل الله هیچ چیزی آنها را بینیاز نمیکند. به دردشان نمیخورد. آنها اهل آتشند. آنها در آن ماندگارند. هر چقدر هم برای به دست آوردن اموال و در خرج کردن اموالی که با زحمت به دست آوردند؛ زحمت بکشند و فرزندانی که بزرگ میکنند. تمام این تلاش هایشان در دنیا که مهمترین، این دوتاست. و خیلی چیزهای دیگر، از الله نمیتوانید مستغنی شوید. یا به قولی در مقابل الله به دردشان بخورد. اهل آتشند. در آن جا ماندگارند.
«مَثَلُ مَا يُنْفِقُونَ فِي هَٰذِهِ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا كَمَثَلِ رِيحٍ فِيهَا صِرٌّ أَصَابَتْ حَرْثَ قَوْمٍ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ فَأَهْلَكَتْهُ ۚ وَمَا ظَلَمَهُمُ اللَّهُ وَلَٰكِنْ أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ»(آلعمران/۱۱۷)
مثال آنچه در این زندگی دنیا انفاق می کنند به مثل بادی است که در آن سرمای سختی وجود دارد. میرسد به کشتنیهای قومی که در حقشان ظلم کردند پس آن را هلاک میکنند. و الله به آنها ستم نکرد بلکه خودشان بودند که به خودشان ستم کردند.
مثال آنچه که انفاق میکنند در این زندگی دنیا، به مثل بادی هست که در آن سرمای سختی وجود دارد میرسد به کشتنی های که در حقشان ظلم کردند. کوتاهی کردند. پس آن را هلاک میکنند. نابودش میکنند. و الله به آنها ستم نکرد بلکه این خودشان بودند که به خودشان ستم کردند. حال، همین کافرانی که با آن همه زحمت به دست میآورند، حال، از خرج کردنشان در این زندگی دنیا مثال میزند. آن اموالی که به سختی به دست آوردند وقتی در دنیا خرج میکنند؛ حال، برای زندگیشان در مسیر خوب و بد، در هر شکلی که اموالشان را خرج میکنند میگوییم: «مثالشان که دارایی شان را صرف میکنند در این زندگی دنیا، به مثل چیست؟» به مثل هوایی است. طوفانی میآید که در آن سرمای سختی وجود دارد. آن سرمای سخت به قومی، به کشاورزانی که زراعت کردند و محصولاتشان نزدیک به چیدن است میرسد. آخر کار است و تمام آن زحماتشان که الان، میخواهند برداشت کنند. یک دفعه میآید! «فَأَهْلَكَتْهُ ۚ » آن را (باغشان) کامل نابود میکند. البته آن قوم، آن کشاورز، خودشان کوتاهی کردند «حَرْثَ قَوْمٍ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ فَأَهْلَكَتْهُ ۚ وَمَا ظَلَمَهُمُ اللَّهُ وَلَٰكِنْ أَنْفُسَهُمْ» حالا ظلم، من باب عقوبت از جانب خدا بيايد؛ وآن باغشان زیر هوای سرد بسوزد! چون هوای سرد مثل هوای گرم میسوزاند و خشک میکند. برای کسانی كه تجربه کردند میفهمند که به چه شکل است. هوای سرد میآید ظرف نیم ساعت، یک طوفان سرد، هوایی که در آن سرمای سخت وجود دارد و از اول آن زمین تا آخر، فقط چیزی که میماند چیز سیاه و خشک است که از خود به جا میگذارد. آنها کوتاهی کردند. مثلا حالا جایی که باید در گلخانه، مثلا میکشتند. جایی که در مسیر آن بادهای سرد وجود دارد. به جای این که زراعتشان را در گلخانه بکارند. میآیند مثلاً در زمین بایر کشت میکنند. خوب کوتاهی کردند. خرج نکردند و یک دفعه، طوفان به آن میرسد و آن را نابود میکند خوب چه کسی ظلم کرد! خودشان ظلم کردند. چون خرج نکردند. چون برنامهریزی نداشتند. چون آن اصول کار را رعایت نکردند. و آن هوا آمد و آنها را نابود کرد. و آنهایی که در زندگی دنیا هم خرج میکنند به همین شکل است. آن کافران، آن منافقان هیچ چیزی عایدشان نمیشود. تمام تلاش ها و زحمات شان در دنیا بر باد میرود به مثل آن زراعتی که همهاش خشک شد. هیچ چیز دستگیرشان نمیشود. خدا در حقشان ستم نکرد. خودشان بودند که کارهایشان را اصولی و از ایمان و بر مبنای اخلاص انجام ندادند. خودشان بودند که در حقشان کوتاهی کردند.
«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا بِطَانَةً مِنْ دُونِكُمْ لَا يَأْلُونَكُمْ خَبَالًا وَدُّوا مَا عَنِتُّمْ قَدْ بَدَتِ الْبَغْضَاءُ مِنْ أَفْوَاهِهِمْ وَمَا تُخْفِي صُدُورُهُمْ أَكْبَرُ ۚ قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الْآيَاتِ ۖ إِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُونَ»(آلعمران/۱۱۸)
ای کسانی که ایمان آوردید شما محرم اسراری از غیرخودتان نگیرید. آنها در حق شما کوتاهی نمیکنند. دوست دارند که در رنج و مشقت بیفتید. قطعاً این بغض از دهانشان واضح شده است. اما آنچه که در سینه هایشان مخفی میکنند آن خیلی بزرگتر است ما برایتان، آیات را واضح کردیم تا این که شما اندیشه کنید.
«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا بِطَانَةً مِنْ دُونِكُمْ لَا يَأْلُونَكُمْ خَبَالًا» ای کسانی که ایمان آوردید شما محرم اسراری از غیر خودتان نگیرید؛ افرادی که به آنها اعتماد کنید و خبرهای سریتان را خبرهای محرمانهتان را به آنها بگویید. این کار را نکنید! از غیر خودتان آنهایی که دینشان با شما فرق دارد و آنهایی که منافعشان با شما، اهدافشان با شما فرق دارد آنهایی که غیر شما هستند.«مِنْ دُونِكُمْ» آنها را به عنوان محرم اسرار نگیرید. به آنها اعتماد نکنید که هر چیزی را به او بدهید. هرمعلوماتی، هر اطلاعاتی، وهر وضعیتی را کف دستشان بگذارید.«لَا يَأْلُونَكُمْ خَبَالًا» آنها در حق شما کوتاهی نمیکنند که به شما صدمه بزنند. (در پی صدمه زدن به شما هستند.)«وَدُّوا مَا عَنِتُّمْ» دوست دارند که شما در رنج و مشقت بیفتید. حالا خودت نه برادر مؤمنت، شما نه، کسانی دیگر از همشهریهایت، از مردم جامعه خودت، دوست دارند آنها در رنج و سختی بیفتند. آرزوی آنهاست. مثلاً آنها با شما دل صافی ندارند.«قَدْ بَدَتِ الْبَغْضَاءُ مِنْ أَفْوَاهِهِمْ» قطعا که این بغض، این عقده از دهانشان واضح شده است. گهگاهی از دهانشان در رفته است؛حرفهایی که معلوم میشود از سر بغض و کینه دارند آن حرفها را میزنند و دلشان با جامعه و برادران مؤمن شما ناصاف است. «وَمَا تُخْفِي صُدُورُهُمْ أَكْبَرُ ۚ» تازه این را میگویند! یک وقتهایی از دهانشان در میرود. اما آنچه که در سینههایشان مخفی میکنند، سینههایشان دارد آن را مخفی میکند، آن دیگر خیلی بزرگتر است.«قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الْآيَاتِ ۖ إِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُونَ» قطعا که ما برایتان آیات را واضح کردیم. آیات را روشن برایتان توضیح دادیم تا که شما تعقل کنید. اندیشه کنید. و دست از این کار بکشید. حال، دیگر با خود شماست. ما آیات را، و سرانجام این کارها را واضح برایتان بیان کردیم. این آیه قرآن و حکم الله!
«هَا أَنْتُمْ أُولَاءِ تُحِبُّونَهُمْ وَلَا يُحِبُّونَكُمْ وَتُؤْمِنُونَ بِالْكِتَابِ كُلِّهِ وَإِذَا لَقُوكُمْ قَالُوا آمَنَّا وَإِذَا خَلَوْا عَضُّوا عَلَيْكُمُ الْأَنَامِلَ مِنَ الْغَيْظِ ۚ قُلْ مُوتُوا بِغَيْظِكُمْ ۗ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ»(آلعمران/۱۱۹)
متوجه باشید که شما آنها را دوست دارید. شما خیلی با آنها راحتید. دل صافی دارید.«وَلَا يُحِبُّونَكُمْ» ولی بفهمید که آنها شما را دوست ندارند.«وَتُؤْمِنُونَ بِالْكِتَابِ كُلِّهِ» و شما به همه کتابها ایمان دارید. با همه کتابهای خدا و پیروان کتابها دل صافی دارید. آن هم دین و هم کیش شما. آنها همدینتان نیستند. ولی شما تمام کتابهای آسمانی را قبول دارید. ولی آنها این گونه نیستند.«وَإِذَا لَقُوكُمْ قَالُوا آمَنَّا» وقتی با شما رو در رو میشوند میگویند:«مثل شماییم ایمان داریم دینمان یکیاست ما همه پیرو خداییم خدایمان یکی است کتابمان یکی است.» میگویند:«ما ایمان آوردیم.» «وَإِذَا خَلَوْا عَضُّوا عَلَيْكُمُ الْأَنَامِلَ مِنَ الْغَيْظِ ۚ» وقتی که خلوت میکنند، سر انگشتانشان را از خشم میگزند.«الْأَنَامِلَ» انگشتان، سر انگشتان. پس از خشم، از عقده، انگشت به دهان میگزند که همان اندازه که مجبور شدند به خاطر این که نخواهند شما از اسرارشان باخبر شوید؛ به تظاهر یک حرفهایی زدند و مجبور شدند از خوبی کتاب آسمانی از خوبی اسلام از خوبی پیامبر، یک چیزهایی بگویند که شما اعتماد کنید. و آن اخباری که لازم دارند را از شما بکشند و شما آن خبرها را در اختیارشان قرار دهید حال، وقتی به خلوتشان میروند عقده، چنان بر آنها فشار میآورد که این سر انگشتانشان را میگزند که چرا این حرفها را زدند.«قُلْ مُوتُوا بِغَيْظِكُمْ ۗ » بگو با همین خشمتان بمیرید. الله مؤمنان را حمایت میکند. این پیشرفتی که الان اخبار گرفتید به نسبت جامعه مسلمین، آن پیشرفتهایشان، آن توسعههایشان که الان باخبر شدید و عصبانیتتان کرد و خوشتان نمیآید. بگو که الله از مؤمنان حمایت خواهد کرد. شما عصبانی هستید با این عصبانیتتان بمیرید. چیزی از بیرون عوض نمیشود.«إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ» بدون شک الله داناست به آنچه که داخل سینهها وجود دارد. همه چیز را میفهمد.
«إِنْ تَمْسَسْكُمْ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ وَإِنْ تُصِبْكُمْ سَيِّئَةٌ يَفْرَحُوا بِهَا ۖ وَإِنْ تَصْبِرُوا وَتَتَّقُوا لَا يَضُرُّكُمْ كَيْدُهُمْ شَيْئًا ۗ إِنَّ اللَّهَ بِمَا يَعْمَلُونَ مُحِيطٌ»(آلعمران/۱۲۰)
اگر به شما خوبی برسد آنها را ناراحت میکند و اگر به شما بدی برسد آنها خوشحال میشوند و اگر صبر پیشه کنید و راه تقوا را در پیش بگیرید این نیرنگ آنها به شما هیچ ضرری نمیرساند بدون شک الله به آنچه انجام میدهند کاملا احاطه دارد.
«إِنْ تَمْسَسْكُمْ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ وَإِنْ تُصِبْكُمْ سَيِّئَةٌ يَفْرَحُوا بِهَا ۖ» و اگر به شما خوبی برسد. پیروزی، توسعه، و موفقیتی برسد آنها را ناراحت میکند.«تَسُؤْهُمْ» آنها را ناراحت میکند.«إِنْ تُصِبْكُمْ سَيِّئَةٌ يَفْرَحُوا بِهَا ۖ» و اگر به شما بدی برسد شکستی، نقصی، محنتی آنها خوشحال میشوند به وسیله چیزی که به شما رسیده است.« وَإِنْ تَصْبِرُوا وَتَتَّقُوا لَا يَضُرُّكُمْ كَيْدُهُمْ شَيْئًا ۗ إِنَّ اللَّهَ بِمَا يَعْمَلُونَ مُحِيطٌ» و اگر صبر کنید، صبر پیشه کنید، صبور باشید، و راه تقوا را در پیش بگیرید، و همین حرفهایی که الله دارد میزند: «با اینها ارتباط دوستانه برقرار نکنید، آنها دوستدار شما نیستند، آنها دلشان با شما دل صافی نیست.»
اگر این اوامر الله را رعایت کنید، الله را مد نظر قرار دهید. نگاه به منافعتان نکنید که با این ارتباط دوستانه شما به یک سری امتیازاتی میرسید. به اینها نگاه نکنید. اگر امر الله را نگاه کنید در غیر اینصورت! «لَا يَضُرُّكُمْ كَيْدُهُمْ شَيْئًا» این نیرنگ آنها به شما هیچ ضرری نمیرساند.«إِنَّ اللَّهَ بِمَا يَعْمَلُونَ مُحِيطٌ»
بدون شک الله به آنچه که انجام میدهند کاملا احاطه دارد الله مسلط است شما تقوا پیشه کنید الله مسلط است الله کار خودش را بلد است میفهمد که چگونه این نیرنگشان، و ترفندهایشان را خنثی کند از الله در نمیروند الله کاملا بر احوالشان و نقشههایشان مسلط است. مثلا!
«وَإِذْ غَدَوْتَ مِنْ أَهْلِكَ تُبَوِّئُ الْمُؤْمِنِينَ مَقَاعِدَ لِلْقِتَالِ ۗ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ»(آلعمران/۱۲۱)
به یاد آور آن گاه که صبحگاهان از خانواده خود خارج شدی و مؤمنان را آماده میکردی در آن جایگاهی که باید بجنگند. و الله شنوای داناست.
وَإِذْ غَدَوْتَ مِنْ أَهْلِكَ تُبَوِّئُ الْمُؤْمِنِينَ مَقَاعِدَ لِلْقِتَالِ ۗ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ» و به یاد بیار آن گاه که صبحگاهان از خانه خارج شدی از خانواده خارج شدی. صبح زود مؤمنان را در آن جایگاهی که باید بجنگنند آماده میکردی.(محل جنگیدن مؤمنان را مشخص میکردی.) الان قرار است ساعاتی بعد جنگ اتفاق بیفتد، شروع شود. و تو ای پیامبر محل جنگیدن هر دسته از گردانهای مسلمین را، لشکر را مشخص میکردی. و«وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ» و الله شنوای داناست. همه چیز را میفهمد و میداند.
